Ostatnie wydarzenia z kalendarium historycznego

15 lipca 1927 roku w Dublinie zmarła Hrabina Constance Georgine Markiewicz

15 lipca 1927 roku w Dublinie zmarła Hrabina Constance Georgine Markiewicz

Irlandzka działaczka niepodległościowa i społeczna. Pierwsza w historii kobieta wybrana do parlamentu.
Constance urodziła się 4 lutego 1868 w Lissadell w arystokratycznej Angielsko – Irlandzkiej rodzinie, jako trzecie dziecko Sir Henry Gore-Booth’a. Jej młodość była typowa dla dziewczynek z jej klasy społecznej. Edukację zdobyła w domu. Zajmowała się głównie malarstwem, rysunkiem, polowaniem, i uczestnictwem w meetingach.

Kiedy była starsza, w 1893 wyjechała do Londynu, a następnie do Paryża aby studiować malarstwo. Tam też poznała swojego przyszłego męża hrabiego Kazimierza Dunin Markiewicza herbu Łabędź. Wzięli ślub we wrześniu 1900 r. W 1903 r. przenieśli się do Dublina gdzie brali aktywny udział w społecznym,, kulturalnym i politycznym życiu elit.

Początek XX wieku był okresem odradzania się Irlandzkiej tożsamości narodowej. Hrabina przyłączyła się do narodowo niepodległościowego ugrupowania Sinn Fein, które było zalążkiem przyszłego rządu Irlandii. Podczas generalnego strajku zwanego „Irish Lokout” w 1913 pod przewodnictwem Jima Larkina, aktywnie udzielała się w pomocy robotnikom i ich rodzinom min. zorganizowała kuchnię polową aby posilić strajkujących.

Hrabina Markiewicz była założycielką paramilitarnej organizacji młodzieżowej Fianna Éireann, która miała na celu, zaszczepienie w młodzieży patriotyzmu. Kiedy powstawały organizacje zbrojne Irlandzcy Ochotnicy i Irlandzka Armia Obywatelska jako jedna z niewielu osób obytych z bronią zajęła się szkoleniem przyszłej armii. 23 kwietnia 1916 r. Constance wzięła udział w Powstaniu Wielkanocnym jako zastępca dowódcy obrony parku St. Stevens. Po upadku powstania została ujęta, osądzona i skazana przez sąd brytyjski na karę śmierci. Jednak kara ze względu na płeć została zamieniona na dożywocie. W 1917 na mocy amnestii została uwolniona i wróciła do Dublina.

18 mają 1918 r podczas nagonki Brytyjczyków na Sinn Fein została ponownie aresztowana wraz z kilkuset innymi członkami. Podczas pobytu w więzieniu wzięła udział w pierwszych wyborach do Izby Gmin, w których mogły startować kobiety. Została pierwszą kobietą, w historii, która zdobyła mandat poselski. Jednak wraz z innymi członkami Sinn Fein zbojkotowała marionetkową Izbę Gmin i wspólnie z innymi członkami partii utworzyła Dáil Éireann konspiracyjny rząd Irlandii. Po opuszczeniu więzienia w 1919 została ministrem pracy w rządzie Eamona De Valery. Niedługo potem znów wylądowała w więzieniu i została uwolniona dopiero w 1920 r. po ogłoszeniu Brytyjsko- Irlandzkiego porozumienia.

W 1921 r. w Londynie zostało powołane Niepodległe Państwo Irlandzkie składające się z 26 hrabstw z wyłączeniem 6 hrabstw, które miały pozostać w granicach Wielkiej Brytanii. Traktat niepodległości spowodował rozłam wśród Irlandczyków i doprowadził od trwającej 2 lata wojny domowej. Constance Markievicz opowiedziała się po stronie republikanów i sprzeciwiała pozostawieniu 6 prowincji Brytyjczykom. W 1923 r została aresztowana przez władze Irlandii. W imię solidarności z głodującymi więźniami również podjęła głodówkę. Po miesiącu większość działaczy antyrządowych zostało zwolnionych. Do końca życia udzielała się społecznie i politycznie jako posłanka republikańskiej Fianna Fáil (żołnierze losu). Umarła w wieku 57 lat 15 lipca 1927 r. W pogrzebie Hrabiny Constance G. Markiewicz na cmentarzu w Glesnevin uczestniczyło ponad sto tysięcy osób.

Zdjęcie wykonane przez Míchealín Ní Dhochartaigh. Źródło: Saoirse

Partnerzy



Przewiń do góry