Ostatnie wydarzenia z kalendarium historycznego

18 czerwca 1291 roku, Jakub II został królem Aragonii

18 czerwca 1291 roku, Jakub II został królem Aragonii

Jakub II (potem nazwany sprawiedliwym) urodził się 10 sierpnia 1267 w Walencji jako syn króla Aragonii Piotra III Wielkiego i Konstancji, córki króla Sycylii. Po „Nieszporach sycylijskich” Piotr III mianował syna namiestnikiem wyspy. Jakub ostatecznie został królem Sycylii, po podziale władzy Piotra III. Koronacja Jakuba odbyła się w Palermo 2 lutego 1286. Karol I Andegaweński, papież Honoriusz IV i król Francji Filip III Śmiały nie uznali władzy Jakuba I (Jakub II będąc królem Sycylii przyjął miano Jakuba I), gdyż było to niezgodne z testamentem Piotra III. Liczne walki między sycylijskim władcą a zwolennikami Andegawenów spełzły jednak na niczym, a problemy rozwiązały się dnia 5 czerwca 1284 podczas bitwy morskiej w Zatoce Neapolitańskiej, w której flota króla pokonała Andegawenów. Papież dalej nie uznawał władzy Jakuba, obłożył go (podobnie jak jego ojca) ekskomuniką. Po tym objął tron królestwa Aragonii, Walencji, Majorki i hrabstwa Barcelony gdy zmarł jego brat, nie pozostawiając potomka. Po objęciu rządów uregulował sprawy z Kastylią w której sprawy wewnętrzne mieszał się Alfons III, udzielając wsparcia buntownikom. Prócz tego ustalił z Sanczem IV podziały stref wpływów podczas rekonkwisty. Układ z Kastylią został przypieczętowany małżeństwem Jakuba z Izabelą, córką Sanczo IV (Jakubowi nie przeszkadzało jednak to, że w chwili zawarcia związku małżeńskiego miała 8 lat). Jakub II po umocnieniu swej pozycji zawarł układ z Anagni w 1295. Zgodnie z tym porozumieniem Jakub miał się zrzec swych praw do Sycylii i oddać ją papieżowi. Układ ten zawierał też inne liczne szczegóły jak zmiany rządzących, piastujących urząd namiestnika itd. Jakub wymógł na papieżu zniesienie wszystkich kar jakim obłożył jego i jego poddanych od czasów „Nieszporów Sycylijskich”. Doprowadzono również do anulowania pierwszego małżeństwa Jakuba z Izabelą, bowiem miał poślubić Blankę, córkę Karola II Kulawego. Zaś jedna z sióstr Jakuba, Jolanta została wydana za syna Karola. Układ ten nie spodobał się sycylijczykom którzy nie chcieli mieć za władców Andegawenów co prowadziło do krwawych walk. W wyniku kolejnego układu w Caltabellotcie , dotychczasowy namiestnik Sycylii Fryderyk (II) miał zostać jej królem. Władzę tę miał sprawować dożywotnio, a po jego śmierci korona miała trafić w ręce Andegawenów. 
Dalsze lata panowania Jakuba II przyniosły porażkę pod Grenadą w walkach z Maurami. Poparł on kasację zakonu templariuszy i pod wpływem króla Filipa IV Pięknego przejął zakonne ziemie i dobra. Połączył on Aragonię, hrabstwo Barcelony i królestwo Walencji które od tego czasu miały być rządzone dziedzicznie przez jednego monarchę. Król doprowadził do założenia arcybiskupstwa w Saragossie uzależniając się tym samym od kastylijskich biskupów. Kolejne lata panowania Jakuba przyniosły korzyści terytorialne – dołączył Sardynię do Aragonii 
Jakub II zmarł 2 listopada 1327 w Barcelonie.

Zdj. Wikimedia Commons

Partnerzy



Przewiń do góry