Ostatnie wydarzenia z kalendarium historycznego

19 czerwca 1867 roku, rozstrzelany został Cesarz Meksyku Maksymilian I

19 czerwca 1867 roku, rozstrzelany został Cesarz Meksyku Maksymilian I

Właśc. Ferdinand Maximilian Joseph Maria von Osterreich. Był on również austriackim arcyksięciem i bratem Franciszka Józefa I. Z wykształcenia był oficerem marynarki wojennej, miał duże zasługi w utworzeniu portu wojennego w Trieście.
W lutym 1857 objął stanowisko wicekróla Królestwa Lombardzko – Weneckiego, a po ślubie z Marią Charlottą Koburg (belgijską księżniczką) zamieszkał wraz z nią w Mediolanie. Jednak za liberalne poglądy Franciszek Józef pozbawił go tytułu wicekróla, a po utraceniu przez Austrię kontroli nad swoimi posiadłościami we Włoszech Maksymilian przeprowadził się do Miramare.
W 1859 roku meksykańscy monarchiści zaoferowali mu tron Meksyku, Maksymilian odrzucił ich propozycję, ponieważ chciał realizować się botanik, odkrywając nowe gatunki roślin w Brazylii. Dopiero po francuskiej interwencji w Meksyku i naciskom jakie wywierał na niego Napoleon III w 1863 zgodził się przyjąć koronę. Innym czynnikiem, który wpłynął na jego decyzję, był plebiscyt dotyczący wyboru nowego cesarza. Przeprowadzony przez Francuzów, według którego Meksykanie wybrali właśnie jego. Tak naprawdę plebiscyt odbył się pod pełna kontrolą francuskich wojsk, które okupowały Meksyk. Przyjmując tytuł cesarza Meksyku utracił jednak tytuły jakie przysługiwały mu w Austrii, o czym dowiedział się dopiero przed wyjazdem.
Od samego początku – 28 maja 1864 roku , jego ekspedycja napotykała same trudności. Liberałowie wraz z legalnie wybranym prezydentem Benito Juarezem wystąpili przeciwko cesarzowi, rozpoczynając wojnę pomiędzy francuskimi oddziałami ekspedycyjnymi, a republikanami.
Cesarz wraz z małżonką zamieszkali w Chapultepec, a ponieważ nie mogli mieć dzieci adoptowali Agustina de Iturbide y Green i jego kuzyna Salvadora de Iturbide y de Marzan, wnuków poprzedniego księcia Meksyku. To właśnie młody Augustin otrzymał tytuł : „Jego wysokość, książę Iturbide” i według planów miał zostać dziedzicem Maksymiliana.
Grono wrogów Maksymiliana było niezwykle szerokie. Za podtrzymanie liberalnych reform Juarez’a i zaoferowaną mu amnestię bardzo mocno naraził się swoim konserwatywnym sprzymierzeńcom. Jaurez nie chciał zgodzić się na przysięgę wierności cesarzowi, która była warunkiem jego amnestii, przez co wszyscy jego zwolennicy z rozkazu Maksymiliana byli rozstrzeliwani. Taka decyzja, jedynie zaostrzyła konflikt między nim, a jego przeciwnikami, których liczba stale wzrastała.
Zakończenie wojny o niepodległość Skonfederowanych Stanów Ameryki tzw. wojny secesyjnej doprowadziło do wspierania przez Amerykanów armii republikańskiej. W 1866 Napoleon III w obliczu wzrastającego oporu Meksykanów i pod groźbą amerykańskiej interwencji wycofał swoje wojska z terytorium Meksyku. Charlotta szukała w Europie wsparcia dla męża, jednak niepowodzenie jej misji doprowadziło ją do choroby umysłowej, przez którą nigdy nie powróciła już do Meksyku.
Widząc wzrastające zniechęcenie do cesarza, najbliższe otoczenie Maksymiliana, doradzało mu ucieczkę z przybranej ojczyzny. Propozycję tą cesarz jednak odrzucił. W trakcie wycofywania się do Queretaro został oblężony na kilka tygodni. 11 maja 1867 podjął próbę ucieczki przez linie wroga, w trakcie której został pojmany. Mimo protestów licznych monarchów sąd wojskowy skazał go na śmierć przez rozstrzelanie. Zginął 19 czerwca 1867 roku wraz z generałami Miguelem Miramonem oraz Thomasem Mejią. Jego ciało zostało wysłane statkiem do Austrii i pochowane w Krypcie Cesarskiej Kościoła Kapucynów w Wiedniu. Warto pamiętać, że tuż przed śmiercią cesarz Franciszek Józef przywrócił mu wcześniej odebrany tytuł i prawa dynastyczne.

Partnerzy



Przewiń do góry