Ostatnie wydarzenia z kalendarium historycznego

22 września 1939 roku miała miejsce bitwa pod Łomiankami

22 września 1939 roku miała miejsce bitwa pod Łomiankami

Bitwę stoczono w rejonie miejscowości Łomianki koło Warszawy. Starły się w niej niedobitki oddziałów z Armii Pomorze i Poznań dowodzone przez generała Mikołaja Bołtucia oraz niemieckie oddziały z 30 i 54 Pułku Piechoty z 18 Dywizji Piechoty pod dowództwem generała Friedricha-Karla Cranza.  Starcie pod Łomiankami ostatecznie zakończyło bitwę nad Bzurą.

21 września Łomianki zajął niemiecki 30 Pułk Piechoty z 18 Dywizji Piechoty, który za zadanie miał przerwanie połączenia pomiędzy Warszawą a Modlinem. Niemcy spodziewali się polskiego natarcia od strony Palmir.

22 września około 3:30 rozpoczęła się bitwa. Wojska polskie przebiły się przez pierwszą linię obrony niemieckiego 30 Pułku Piechoty i dotarły w głąb pozycji nieprzyjaciela znajdujących się pomiędzy miejscowością Dąbrowa Leśna a rzeką Wisłą. Polacy rozbili 2 kompanię 30 Pułku Piechoty, a 1 kompanie zmusili do odwrotu. Następnie polscy żołnierze dotarli do drugiej linii obrony znajdującej się pomiędzy nasypem kolejowym w Dąbrowie a Wisłą. Tam polskie natarcie utknęło pod zaporowym ogniem artylerii, granatników i broni maszynowej. Oddziały z 17 Dywizji Piechoty, które nacierały wzdłuż nasypu kolejowego poniosły dotkliwe straty, a z powodu niewielkiej ilości artylerii nie były w stanie przełamać obrony nieprzyjaciela, w walkach poległ generał Mikołaj Bołtuć. Wzdłuż drogi Warszawa-Modlin nacierali ułani i strzelcy konni z grupy Majora Juniewicza oraz szwadron policji lecz ataki nie powiodły się. Polegli m.in. major Juniewicz, major Kunda, major Lubicz-Nycz, kapitan Dobrowolski i kapitan Serwatkiewicz.

Bitwa zakończyła się zwycięstwem wojsk niemieckich. Straty polskie wyniosły około 800 zabitych i 4000 rannych żołnierz, straty niemieckie są nieznane.

(Źródło mapy: Wikipedia).

Partnerzy



Przewiń do góry