Ostatnie wydarzenia z kalendarium historycznego

23 czerwca 1828 roku, rozpoczęto budowę Cytadeli Twierdzy Poznań

23 czerwca 1828 roku, rozpoczęto budowę Cytadeli Twierdzy Poznań

Jest to główny fort wśród poligonalnych umocnień Twierdzy Poznań. Znajduje się na Wzgórzu Winiarskim w Poznaniu, był największym fortem artyleryjskim w Europie. Fort zbudowany był według planów Johanna Leopolda Brese’a, które zatwierdzone zostały 21 lutego 1829 roku. Budowa wymagała by w maju i czerwcu 1830 przeniesione zostały dwie wsie (na północ) oraz zlikwidowany został folwark Bonin.
Już 29 czerwca 1834 niewykończony fort obsadzono 2. batalionem 18. Pułku Piechoty. Do 1839 ukończono skarpy, natomiast do 1842 powstały przeciwskarpy, co oznaczało zakończenie budowy fortu. Liczne modernizacje przeszły dwie prochownie wojenne z 1838, które przebudowano w 1869, 1873, 1888. Budowa stanowisk dla dział 21mm odbyła się w 1882, a dotyczyła ona przebudowy narożników rawelinów II i III. Początek XX wieku przyniósł kolejne zmiany – postawiono budynek radiostacji wraz z trzema masztami antenowymi oraz betonowy schron sanitarny w obszarze Reduty III.
1918 roku załoga cytadeli liczyła około 800 ludzi, jednak polaków było tam tylko 50. Między innymi dowódcą stacji radiowej był sierżant Stanisław Jóźwiak należący do Polskiej Organizacji Wojskowej zaboru pruskiego. To dzięki niemu miejsce zdemobilizowanych żołnierzy niemieckich zajęli Polacy, którzy od tej pory mogli mieć kontrolę nad wymianą wszelkich informacji pomiędzy Berlinem, a Poznaniem. Dzięki temu w chwili wybuchu powstania wielkopolskiego do Komisji Rozjemczej w Spa można było nadać radiogram o realnej sytuacji w Poznaniu. Przywódcy niemieccy chcąc wzmocnić załogę, przygotowali demobilizację żołnierzy, którzy pochodzili z polskich rodzin. Nie zdążyli jednak tego pomysłu wprowadzić w życie. 29 grudnia do koszar wprowadzona została kompania powstańcza, zmuszając niemiecką załogę do kapitulacji. Na terenie Cytadeli powstańcy utworzyli I Batalion Telegrafistów Wielkopolskich. Formowanie II Batalionu rozpoczęto 1919 roku. Jesienią tego samego roku z połączenia Wojsk Wielkopolskich z wojskiem krajowym utworzono 7. Batalion Telegraficzny i 2. Batalion Radiotelegraficzny. Teren Cytadeli stał się miejscem stacjonowania nie tylko łącznościowców, ale także wielu jednostek, które przebywały tam okresowo ( dywizjon zapasowy samochodów pancernych, szwadron zapasowy 17. Pułku Ułanów). W sierpniu 1939 ogłoszona została mobilizacja alarmowa dla wojsk łączności. 7. Batalion Telegraficzny zorganizował oddziały łączności dla Armii „Poznań” i Armii „Pomorze”. 
Cytadela w czasie II Wojny Światowej była ostatnim punktem oporu Niemców, zdobyta została 23 lutego 1945. Na jej stokach 21 lipca 1946 roku odbyła się ostatnia w historii Polski publiczna egzekucja. Powieszono wtedy Artura Greisera. Kolejne lata przyniosły rozbiórkę fortu, zniszczonego w czasie działań wojennych. W latach 1963-1970 Cytadelę oczyszczono z ruin budowli obronnych i przekształcono w Park – Pomnik Braterstwa Broni i Przyjaźni Polsko- Radzieckiej (obecnie Park Cytadela). Przez budowę parku fort praktycznie całkowicie rozebrano, a uzyskana cegła użyta została do odbudowy Warszawy i Poznania.

Partnerzy



Przewiń do góry