Ostatnie wydarzenia z kalendarium historycznego

Cixi – cesarzowa wdowa | Biografia

Cixi – cesarzowa wdowa | Biografia

Narodziła się jako córka mandżurskiego dostojnika 29 listopada 1835 roku. Była jedną z dość nisko usytuowanych konkubin cesarza Xianfenga, ale to ona w 1856 roku urodziła mu jedynego syna. Po śmierci Xianfenga jej syn w wieku zaledwie sześciu lat został cesarzem, a ona objęła regencję. Wpływ jej absolutnej władzy na Qing, jak i na całe Chiny jest nadal niejednoznacznie oceniany.

W 1851 roku została wraz z sześćdziesięcioma innymi kobietami wybrana na potencjalną przyszłą małżonkę ówcześnie panującego cesarza Xianfenga. Przez lata starała się podnieść swoją pozycję w oczach cesarza i wyprzedzić inne kobiety w randze małżonków (chiński system haremów był bardzo ważny dla cesarskiej sukcesji). 27 kwietnia 1856 roku urodziła Zaichuna, jedynego syna cesarza i przyszłego następcę, co przyniosło jej awans do czwartej rangi małżonek. Na zdobycie pozycji „tej drugiej” wpłynęła przede wszystkim bezdzietność pierwszej żony cesarza, jak i zdolność pisania i czytania po chińsku, co nie było popularne wśród kobiet znajdujących się w cesarskim domostwie. Dzięki tym umiejętnościom była w stanie pomagać choremu cesarzowi w rządzeniu państwem, na wskutek czego okazała się być świetnie poinformowana w sprawach państwowych. Pod koniec drugiej wojny opiumowej sprzymierzone wojska brytyjskie i francuskie ruszyły na Pekin, co zmusiło cesarza i jego najbliższy dwór do ucieczki do prowincji Rehe. Ponoć po usłyszeniu wiadomości o zniszczeniu Letniego Pałacu cesarz Xianfeng bardzo podupadł na już i tak słabym zdrowiu, wezwał swoich ośmiu najważniejszych ministrów i wyznaczył ich do wspierania rządów przyszłego cesarza jako rada regencyjna. Zmarł 22 sierpnia 1861 roku. Po śmierci cesarza jego pierwsza żona otrzymała status Cesarzowej Wdowy i znana była popularnie jako Wschodnia wdowa, ponieważ zamieszkiwała we wschodniej części pałacu natomiast Cixi, która również otrzymała status wdowy nazywana była zachodnią, co wynikało z tego samego powodu.

Dynastia Qing

Dynastia Qing

Jeszcze przed śmiercią cesarza, Cixi starała się wymyślić najbardziej korzystną dla siebie strategię polityczną. Zdawała sobie sprawę, że zarówno pozycja jej samej jak i jej syna nie ma żadnej siły politycznej. Nie zwlekając zaczęła zbierać siłę polityczną w celu przejęcia władzy. Oprócz oczywistych partnerów takich jak imperialni krewni czy różnego rodzaju urzędnicy najważniejszym partnerem okazała się jej przyjaciółka i pierwsza żona cesarza Ci’an. Konflikt między dwiema cesarzowymi a radą regencyjną pogłębiał się co prowadziło do licznych frustracji i napięć. W tajemnicy Cixi zaczęła zabiegać o wsparcie licznych żołnierzy i ministrów, którzy zostali wykluczeni przez radę regencyjną. W ten sposób udało się zdobyć poparcie między innymi braci zmarłego cesarza – księcia Gong i Chun. Cixi wraz z książętami postanowiła powrócić do Pekinu wcześniej aby zyskać na czasie w zaplanowaniu spisku przeciw radzie regencyjnej. W tym czasie członkowie rady organizowali procesję pogrzebową zmarłego władcy. Ostatecznie regencji zostali skazani na śmierć za niekompetencję w negocjacjach w wojnie opiumowej,które to miały zmusić cesarza do ucieczki do prowincji Rehe „wbrew jego woli”. To wydarzenie w historii nazwane zostało zamachem Xinyou. Cixi miała powiedzieć o swoich działaniach: Muszę stwierdzić, że byłam mądrą kobietą, bo toczyłam swoje własne bitwy i zwyciężałam w nich. Kiedy przybyłam na dwór, cesarz bardzo się do mnie przywiązał… Miałam szczęście, że urodziłam mu syna, ponieważ to uczyniło mnie niekwestionowaną faworytą cesarza.

W listopadzie 1861roku Cixi nagrodziła za trudy księcia Gong, nadając mu tytuł księcia-regenta, a sama w tym czasie wraz z Ci’an zaczęła wydawać pierwsze imperialne edykty w imieniu cesarza chłopca. Mimo tego, że Ci’an i Cixi stały się głównymi decydentkami w sprawach państwowych, to i tak musiały polegać na doświadczeniu Wielkiej Rady i księcia Gong. Najważniejszymi problemami z jakimi musiała się zmierzyć w tym czasie cesarzowa to oczywiście trwające powstanie tajpingów (1851-1864) jak i ogromny problem uporządkowania biurokracji w kraju. Po pokonaniu armii rebeliantów z Tajping swoją pozycję wśród chińskiej armii umocnił Książę Gong, który był jednocześnie przewodniczącym Wielkiej Rady. Oczywiście taka popularność księcia nie spodobała się Cixi,która mimo tego, że nagrodziła go za swoje postępowanie już zaczęła spisek mający na celu osłabienie jego pozycji. Po tym jak Cai Shouqi drobny urzędnik oskarżył księcia o korupcję, brak wierności i szacunku dla cesarza Cixi zyskała pretekst. W kwietniu 1865 roku pod zarzutem „niewłaściwego zachowania dworskiego wobec dwóch cesarzy”, korupcji i paru innych zarzutów książę Gong został zwolniony ze wszystkich sprawowanych dotychczas funkcji. Pozwolono mu jednak zachować

  • Tennyo

    Pisze się: ‚wskutek’ albo ‚na skutek’. Choć na historykonie piszcie poprawnie…

Partnerzy



Przewiń do góry