Ostatnie wydarzenia z kalendarium historycznego

Geneza Reformacji

Geneza Reformacji

Bazując na pewnych utartych skojarzeniach reformacja kojarzy nam się z Marcinem Lutrem i luteranizmem (ewentualnie protestantyzmem ogólnie). Ten z kolei kojarzy nam się z 95 tezami przybitymi do drzwi katedry w Wittenberdze. Tezy zaś kojarzą się z odpustami. Ogólne wyobrażenie na temat reformacji jest dość mylne, bowiem przyjmuje się najczęściej, że wraz z przybiciem tez Luter natychmiast zerwał z Kościołem i stworzył nowe wyznanie, w którym nie ma odpustów, spowiedź jest tylko powszechna a Eucharystię przyjmuje się w nim pod dwiema postaciami. Sprawa jednak jest nieco bardziej skomplikowana i spróbuję ją przedstawić.

Przyczyn reformacji powinno się szukać nie tylko w osobie Marcina Lutra, jako odpowiedzialnego za cały ten ruch. W XVI wieku zepsucie Kościoła było znaczne. Symonia i nepotyzm nie były niczym nadzwyczajnym. Kościół również nawoływał do kupowania odpustów, dzięki czemu rzekomo zbawienie było pewne. Humanizm także miał w tym swój udział. W XVI wieku dostrzegamy również bogacenie się miast, dzięki czemu zauważono, co zapewniają pieniądze. Do reformacji przyczynił się również antyklerykalizm i nacjonalizm.

Luter

Marcin Luter – sprawca reformacji

Marcin Luter – sprawca reformacji

Niewątpliwie Marcin Luter był czynnikiem zapalnym reformacji i jej centralnym punktem. Mimo wszystko są badacze (jak choćby Rolf Decot), którzy uważają, że reformacja, choć może nie w takiej postaci, i tak by nastąpiła. Nie mniej jednak to Luter ją zapoczątkował i jest postacią, z którą obecnie najbardziej kojarzy się reformację. Urodził się 10 listopada 1483 w Eisleben jako syn Hansa Ludera (tak wówczas pisano to nazwisko) i Małgorzaty z domu Ziegler. 11 listopada, tuż po urodzeniu, Marcin Luter został ochrzczony w kościele św. Piotra. Rok później rodzina Lutrów przeprowadza się do Mansfeld. W tym mieście Marcin rozpoczyna naukę, prawdopodobnie 12 marca 1488 roku (w wieku 4,5 lat!) w szkole miejskiej. Lat szkolnych Luter nie wspomina dobrze, być może ze względu na surowość nauczyciela oraz stosowaną przemoc fizyczną. W Mansfeld Marcin Luter zostaje do ukończenia 12,5 roku życia. Następnie rodzice posyłają go do Magdeburga (40 mil od Mansfeld) do szkoły. Po roku wraca do domu, a następnie przenosi się do Eisenach, gdzie od Wielkanocy 1497 r. uczęszcza do szkoły parafialnej św. Jerzego. W Eisenach Luter uczy się retoryki, gramatyki i wersyfikacji łacińskiej. W trakcie nauki mieszka początkowo w szkole, a następnie ma do czynienia z rodziną Schalbe (mieszka u nich oraz zajmuje się synem kupca Heinricha Schalbego). Dzięki temu ma kontakt z klasztorem franciszkańskim umiejscowionym u stóp góry Wartburg.

W 1501 roku rozpoczyna studia na uniwersytecie w Erfurcie. Tam 29 września 1502 roku uzyskuje stopień bakałarza w trivium – retoryce, gramatyce i dialektyce. Od razu rozpoczyna kurs magisterski, obejmujący geometrię, arytmetykę i astronomię (quadrivium) oraz równocześnie studiuje filozofię, przyrodę, metafizykę i etykę. Egzamin zdaje 7 stycznia 1505 roku. Następnie ojciec Lutra postanowił, że ten będzie studiował prawo. W międzyczasie Luter przeżywa depresję. Wówczas zastanawia się nad sobą i nad swoją religijnością i grzesznością, co potem wypełni jego życie.

Partnerzy



Przewiń do góry