Ostatnie wydarzenia z kalendarium historycznego

Naukowcy przetłumaczyli na język angielski poradnik japońskich samurajów powstały 500 lat temu

Naukowcy przetłumaczyli na język angielski poradnik japońskich samurajów powstały 500 lat temu

Po raz pierwszy przetłumaczono na język angielski starodawny tekst samurajów znany jako „Zwój Miecza”. Tekst zwoju zawiera porady dedykowane samurajom dotyczące skutecznego prowadzenia bitew nocnych i sporządzania proszków oślepiających przeciwników.

Przetłumaczony tekst powstał prawie 500 lat temu, chociaż datę tę należy traktować umownie. Powstanie „Zwoju Miecza” przypisuje się dwóm elitarnym samurajom – Yamamoto Kansuke (1501 – 1561), samurajowi, który służył panu (daimyo) o imieniu Takeda Shingen oraz Kusunoki Masashige (1294 – 1336), samurajowi, który był sługą japońskiego cesarza Go – Daigo. W rzeczywistości jednak trudno jest dokładnie określić kto jest prawdziwym autorem przetłumaczonego tekstu. Tłumaczenia tekstu „Zwoju Miecza” na współczesny język japoński dokonał niedawno japoński mistrz sztuki walki zwanej Kobudo – Fumio Manaka. Na język angielski tekst zwoju przełożył Eric Shahan, japoński tłumacz specjalizujący się w tłumaczeniu japońskich tekstów sztuk walki. Shahan podobnie jak Manaka jest mistrzem Kobudo, posiada trzeci stopień czarnego pasa.

Wedle „Zwoju Miecza” żeby stać się doskonałym wojownikiem „należy mieć czyste serce, a duch, oczy, ręce i stopy należy utrzymywać w równowadze”. Zwój przestrzega samurajów, że ci którzy uczą się zawartych w nim technik walki mogą sami zostać zabici jeżeli jednorazowo pozbawią życia zbyt wielu wrogów. Jedna z mądrości zawartych w zwoju głosi, że „Najlepiej jest błądzić z ostrożnością, niż wkroczyć na górską ścieżkę pełną zbójców”, jednocześnie mówiąc dalej, że „nadmierne ćwiczenia wojskowe mogą prowadzić do poważnej kontuzji”.

Starodawny zwój zawiera również instrukcje w jaki sposób sporządzać proszki oślepiające wrogów i jak je skutecznie stosować. I tak zatem wydmuszki z kurzych jajek były napełniane sproszkowaną czerwoną papryką, następnie owijane papierem. Podczas walki należało tak przygotowane jajko rozbić na twarzy przeciwnika. Bardziej skomplikowane mikstury zawierały np. sproszkowany jad węża, zmieszany z końskim obornikiem i drobno rozdrobnioną trawą, zawinięte w specjalną papierową chustkę. Dmuchnięcie tak sporządzonym proszkiem w twarz wroga powodowało u niego natychmiastową utratę przytomności. Autorzy zwoju dają również samurajom pewne wskazówki co do tego w jaki sposób skutecznie atakować i bronić się podczas walk toczonych  w bezksiężycowe noce. Zalecają ostrożne skradanie się chyłkiem i baczne obserwowanie wrogich pozycji.

Według autora tłumaczenia zwoju na język angielski – Erica Shahana istnieje wiele japońskich starodruków poświęconych sztukom walki, które wymagają tłumaczenia i dalszego studiowania. Warto wskazać, że poza przetłumaczonym „Zwojem Miecza” przetrwały do naszych czasów jego cztery inne wersje, spisane na przestrzeni kilku stuleci przez bliżej nieznanych autorów. Żadna z tych wersji zwoju nie została jak dotychczas przetłumaczona na język angielski.

Źródła: livescience.com

Fot.: Wikimedia Commons

Zenon Purta

Partnerzy



Przewiń do góry