Ostatnie wydarzenia z kalendarium historycznego

Panzerkampfwagen VI Tiger „Tygrys”

Panzerkampfwagen VI Tiger „Tygrys”

Niemcy, odepchnięci pod koniec 1941 roku od wrót Moskwy, zdawali sobie już jasno sprawę, że tej wojny nie wygrają szybko (jeśli w ogóle). Ogromne przestrzenie Rosji, straszliwe warunki pogodowe, a zwłaszcza wszechogarniający mróz, gigantyczne rezerwy mobilizacyjne Armii Czerwonej, czy wreszcie wielkie straty własne były przeszkodami uświadamiającymi dobitnie Niemcom, że by móc dalej w ogóle kontynuować tę wojnę potrzebują coraz więcej sprzętu bojowego o coraz lepszej jakości. Już w maju 1941 roku postanowiono zaprojektować działo samobieżne uzbrojone w działo dużego kalibru. Z czasem zaczęto mówić o produkcji czołgu ciężkiego. Jednakże prace nad nim posuwały się dość opornie i dopiero rok 1942 przyniósł zasadniczą zmianę w sprzęcie używanym przez niemieckie dywizje pancerne. 23 stycznia 1942 roku na konferencji poświęconej rozwojowi broni pancernej podjęto wiele ważnych decyzji. Za kwestię priorytetową uznano znaczne przyśpieszenie dalszych prac nad pierwszym w historii armii niemieckiej czołgiem ciężkim, który wtedy otrzymał nazwę „Tiger”, czyli tygrys. Ponadto na konferencji zapadła też decyzja o budowie nowego czołgu średniego, którym był sławny PzKpfw V Panther (Pantera).

 

 Panzerkampfwagen VI Tiger z dywizji SS Leibstandarte Adolf Hitler we Francji, 1944 r. (Zdj. Wikimedia Commons)

Panzerkampfwagen VI Tiger z dywizji SS Leibstandarte Adolf Hitler we Francji, 1944 r.
(Zdj. Wikimedia Commons)

Główne założenia dotyczące budowy Tygrysa zakładały, że miał być on dużo lepszy i skuteczniejszy od swoich najgroźniejszych przeciwników – czyli rosyjskich T-34 i KW. Pracami projektowymi i konstrukcyjnymi zajmowały się dwa wielkie zakłady – Henschel i Porsche. 20 kwietnia 1942 roku, a więc w rocznicę urodzin Hitlera, prototypy obu firm zostały po raz pierwszy pokazane i przetestowane na poligonie koło Kętrzyna, gdzie znajdował się „Wilczy Szaniec” – kwatera Führera. Podczas wielu testów na szybkość, manewrowość itp. czołg Henschla o oznaczeniu VK 4501(H) pokonał czołg Porsche o nazwie VK 4501(P). W maju ponownie przeprowadzono testy obu maszyn i ponownie projekt Henschla okazał się zdecydowanie lepszy. Specjalna komisja wojskowa ostatecznie wybrała do produkcji seryjnej projekt Henschla. Zwycięskiej maszynie nadano nazwę PzKpfw VI Sd Kfz 181 Tiger Ausf. H1. Od razu ruszyła seryjna produkcja i wkrótce pierwsze czołgi otrzymał 502 batalion czołgów ciężkich (502.sPzAbt), walczący na froncie wschodnim. Krótka, lecz burzliwa kariera Tygrysa rozpoczęła się.

Opis konstrukcji, podstawowe parametry

Nowy czołg, którego produkcję rozpoczęto w lipcu 1942 roku, stanowił ogromny krok naprzód w historii rozwoju niemieckiej broni pancernej. Jego parametry bojowe (zwłaszcza po licznych późniejszych modyfikacjach) przewyższały o niebo możliwości wszystkich czołgów niemieckich i alianckich. Już sama masa bojowa budziła respekt. Pojazd ważył 56,9 tony – o około 5 ton więcej od najcięższych radzieckich KW-2! Wymiary tego kolosa – prawie 8,5 metra długości, 3,7 szerokości i prawie 3 metry wysokości też przewyższały wymiary innych pojazdów opancerzonych na wszystkich teatrach wojennych 1942 roku Tygrys napędzany był początkowo 21 litrowym, 12 cylindrowym silnikiem Maybach HL 210 P45 o mocy 600 KM. Okazał się on jednak za słaby w stosunku do olbrzymiej masy Tygrysa, więc już od 1943 roku zastąpiono go 700-konnym Maybachem HL 230 P45, który znacznie poprawił właściwości terenowe czołgu. Prędkość, jaką osiągał pancerny kolos, wynosiła około 40 km/h, co wobec jego ogromnej masy – jest wynikiem niezłym. Silnik ten był dość skomplikowanym urządzeniem, w którym zastosowano sporo innowacyjnych rozwiązań. Na przykład skierowanie rur wydechowych pionowo do góry pozwoliło znacznie zniwelować chmury kurzu wzniecane przez pojazd, a tym samym zmniejszyć ryzyko wykrycia czołgu przez wroga. Oczywiście silnik ten nie był ideałem i do jego najbardziej uciążliwych wad zaliczano nadmierne jego skomplikowanie oraz zbyt duża podatność na zmiany temperatur (bardzo niska odporność na przegrzewanie i zamarzanie).

  • Kretor

    Dobry wieczór,

    artykuł zacny ale Tygrys jako system broni nie sprawdził się, oczywiście w mojej opinii, dość napisać że jeden Tygrys spalał tyle paliwa co 4 PZ IV a wojna pancerna to logistyska plus odrobina logistyki. Niemniej jestem pod wrażeniem pracy zespołu.

Partnerzy



Przewiń do góry