1 czerwca 1942 roku Niemcy rozpoczęli budowę obozu zagłady w Treblince

Budowa obozu zagłady w Treblince – Obóz zagłady (Treblinka II) wybudowany został przez Niemców obok istniejącego w pobliżu karnego obozu pracy (Treblinka I), który przeznaczony był głównie dla Polaków. W latach 1941-1944 przez Treblinkę I przeszło 10 tys. więźniów, ok. 7,5 tys. zginęło.

Treblinka II powstała w ramach „Reinhard Aktion”, której celem była fizyczna likwidacja ludności żydowskiej. Zajmował 17 ha ziemi, a plac otoczono wysokim ogrodzeniem oraz zasiekami z drutu kolczastego. Pierwszym komendantem obozu został doktor medycyny Irmfried Eberl. Po nim funkcję tę objął Franz Stangl. W obozie zamordowano ok. 974 tys. osób, głównie polskich Żydów, w tym ok. 320 tys. z warszawskiego getta. Przywożono tu również Żydów z Czechosłowacji, Jugosławii, Bułgarii, Belgii, Grecji, Francji, ZSRR, a nawet z Niemiec i Austrii. Poza ludnością żydowską do obozu trafiali również Romowie i Sinti, głównie z Polski i Niemiec.

Dnia 2 sierpnia 1943 roku w obozie wybuchł bunt więźniów pracujących przy obsłudze komór gazowych. Zabito kilkunastu SS-manów. Na 200 zbiegłych więźniów, końca wojny doczekało około 60. Po powstaniu, w listopadzie 1943 roku rozpoczęła się likwidacja Treblinki II. Ostatnich więźniów przewieziono do obozu w Sobiborze. Wszelkie obozowe zabudowania zostały rozebrane a teren obozu zaorano i zasiano łubinem.

(Makieta obozu. Fot. Wikimedia Commons)

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*