10 sierpnia 1889 roku urodziła się Zofia Kossak-Szczucka – pisarka oraz uczestniczka ruchu oporu organizacji „Żegota”

Zofia Kossak-Szczucka urodziła się w Kośminie w rodzinie artystów malarzy. Swoją popularność zdobyła powieściami historycznymi. Już w październiku 1939 r. redagowała konspiracyjne pisma „Polska żyje!”, a dla młodzieży „Orlęta”. W jej mieszkaniu 5 listopada 1939 r. wykonano 90 egzemplarzy pierwszego numeru powielanego „Biuletynu Informacyjnego”. Do konspiracji ugrupowań katolickich weszła pod pseudonimami „Ciotka” i „Weronika”. Od początku 1940 r. ukrywała się. Współtworzyła katolicki Front Odrodzenia Polski, redagowała jego „Prawdę”. Współpracowała z pismami Delegatury Rządu na Kraj. 27 września 1942 r. z Wandą Krahelską-Filipowiczową „Aliną” inicjowała powstanie Komitetu, późniejszej Rady Pomocy Żydom („Żegota”). Przewodniczyła mu do 4 grudnia. We wrześniu 1943 r. została przypadkiem zatrzymana z „dobrą” kennkartą jako Zofia Śliwińska. Z racji posiadania przy sobie prasy konspiracyjnej, zesłano ją do Auschwitz. Tam została rozpoznana i przeniesiona na Pawiak. Oczekiwała wykonania wyroku śmierci. Delegatura wykupiła ją przed powstaniem. Od 1945 r. przebywała na uchodźstwie. W kraju jej książki były częściowo wycofywane z bibliotek. Powróciła do kraju w 1957 r. Publikowała w wydawnictwie „Pax”, ale nie związała się z żadnym ugrupowaniem. Odmówiła przyjęcia nagrody państwowej w 1966 r. protestując przeciwko zatrzymaniu przez władze peregrynującego po kraju obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej podczas obchodów tysiąclecia chrztu Polski. Instytut Yad Vashem odznaczył ją medalem Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*