15 stycznia 1944 roku 27. Wołyńska Dywizja Piechoty rozpoczęła Akcję Burza na Wołyniu

Dowództwo Armii Krajowej zdecydowało o skierowaniu sił konspiracyjnych do walki z Ukraińską Powstańczą Armią. Decyzja ta była reakcją na rzeź wołyńską, którą UPA fundowała Polakom mieszkającym na kresach wschodnich.

20 lipca 1943 roku Komendant Okręgu Wołyńskiego AK wydał rozkaz powołania oddziałów partyzanckich, które będą chronić ludność polską przed atakami UPA. W sumie powstało dziewięć oddziałów liczących łącznie około 1200 żołnierzy. Oprócz oddziałów Armii Krajowej działały również oddziały samoobrony liczące około 3600 ludzi, którzy stacjonowali w około stu placówkach. Żołnierze tych formacji stali się trzonem 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK.

Gdy 4 stycznia 1944 roku oddziały Armii Czerwonej przekroczyły granicę ZSRR z Polską dowództwo Okręgu AK Wołyń zdecydowało się przystąpić do realizacji planu „Burza” na Wołyniu. Komendant Okręgu Kazimierz Bąbiński „Luboń” planował również stworzyć jednostkę wielkości korpusu, której zadaniem byłaby walka z wycofującymi się Niemcami i wystąpienie wobec sowietów w roli gospodarza tych terenów.

Realizacja planu „Burza” rozpoczęła się na Wołyniu 15 stycznia 1944 roku. Tego dnia ogłoszono mobilizację wszystkich Sił Okręgu. Walki rozpoczęły się 19 stycznia 1944 roku. W okresie od stycznia do czerwca 1944 dywizja stoczyła około 100 walk tracąc 600 zabitych żołnierzy. Straty niemieckie szacuje się na 700-750 zabitych i co najmniej 900 rannych.

(Na zdjęciu: Żołnierze 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK. Źródło zdjęcia: Wikipedia).

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*