18 grudnia 1642 roku Abel Tasman jako pierwszy Europejczyk wylądował na Nowej Zelandii

Abel Tasman urodził się w 1603 roku w Lutjegast w Holandii, a zmarł w 1659 roku w Batawii (Dżakarcie).

Był kupcem i żeglarzem. Około roku 1632, wstąpił do Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej. W 1642 roku spotkał się z generalnym gubernatorem Holenderskich Indii Wschodnich, który koncentrował się głównie na obleganiu portugalskich placówek pomiędzy Cejlonem, a Molukami. Po tym, gdy holenderskie statki po drodze do Batawii odkryły zachodnie wybrzeże nowego kontynent, Tasman otrzymał od gubernatora zlecenie zbadania linii brzegowej tego lądu. Tasman rozpoczął swoją wędrówkę na Mauritiusie, kierując się na południe, a potem na wschód. W czasie podróży podróżnik musiał zmagać się z wieloma przeciwnościami losu, jednak wreszcie 24 listopada 1642 roku, żeglarze dojrzeli ląd, który Tasman nazwał Ziemią Van Diemena. Na półwyspie Forestier zszedł on na brzeg i przez jakiś czas badał linię brzegową tego terenu. Jednak wkrótce ponownie wrócił na morze. 13 grudnia żeglarzom ukazała się Nowa Zelandia. Tasman błędnie uznał, że jest to Wyspa Stanów. Że jednak jest to inna wyspa, okazało się już kilka miesięcy później. Po trzech dniach udało mu się dotrzeć do wybrzeży do nowo odkrytej wyspy i wtedy też po raz pierwszy Europejczyk stanął na nowozelandzkiej ziemi. Tasman skierował się później na północ, a następnie na zachód i dopłynął do Batawii. W swoim życiu odbył jeszcze jedną wyprawę, ale nigdy nie udało mu się dogłębnie zbadać Australii, był on bowiem tylko w Zatoce Rekina(zachodnie wybrzeże tej wyspy). Wkrótce Tasman opuścił Kompanię Wschodnioindyjską i zmarł w 1659 roku.

Rafał Baran

Trasy dwóch wypraw Tasmana

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*