2 grudnia 1914 roku rozpoczęła się, trwająca do 12 grudnia, bitwa pomiędzy wojskami Imperium Rosyjskiego a Cesarstwa Austro – Węgier, która do historii przeszła jako Bitwa pod Limanową

Front austriacki na terenie Galicji został zagrożony w listopadzie 1914 roku możliwością przełamania umocnień Krakowa. Aby temu zapobiec, szef Sztabu Generalnego Austro – Węgier, generał (późniejszy feldmarszałek) Franz Conrad von Hotzendorf zdecydował o rozpoczęciu ataku wyprzedzające na posuwające się w kierunku Krakowa i Wieliczki oddziały 3 Armii generała Radko Dmitrijewa. 2 grudnia 1914 roku rozpoczęła się operacja limanowsko – łapanowska.

Po stronie Austro – Węgierskiej walczyły również oddziały niemieckie (47 dywizja) oraz polskie (legiony polskie). Uderzenie flankujące oddziałów Austro – Węgierskich nie powstrzymały Rosjan przed uderzeniem na umocnienia Krakowa. Zostały jednak zatrzymane, a następnie odrzucone przez obrońców już na otaczających miasto pierścieniem umocnieniach polowych. Rozwijające się wzdłuż dolin Raby i Stradomki natarcie austriackie rozwijało się pierwszego dnia bitwy nad wyraz pomyślnie, ale już następnego dnia sytuacja uległa zmianie i oddziały austriackie zostały zatrzymane na przedpolu Rajbrotu (obrona rosyjska została przełamana dopiero w cztery dni później, piątego dnia walk).

W czasie walk doszło do rzadko spotykanej sytuacji, w której każda ze stron atakowała skrzydło przeciwnika dążąc do przełamania frontu, a jednocześnie obronę prowadziły jednostki tyłowe i spieszone oddziały kawalerii. Jednak żadnej ze stron nie udało się przełamać frontu. Dokonały tego dopiero oddziały 3 Armii Austro – Węgierskiej, która – uderzeniem od strony Karpat rozpoczęła 7 grudnia ofensywę. Pomimo, iż całe natarcie następowało relatywnie powoli, już 11 grudnia jednostki 3 Armii generała Boroevicia dotarły na przedmieścia Nowego Sącza, co zagroziło odcięciem rosyjskich linii komunikacyjnych. Rosjanie próbowali jeszcze odzyskać Jabłoniec koło Limanowej broniony przez węgierskich huzarów, ale Węgrom udało się utrzymać. W związku z tym obydwie armie rosyjskie wycofały się za Dunajec.

Zdjęcie: Radko Dmitriew (kartka pocztowa).
Źródło zdjęcia: Wikimedia Commons – public domain.

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*