21 stycznia 1882 roku we Francji, urodził się gen. Włodzimierz Zagórski

Włodzimierz Zagórski był synem powstańca styczniowego, skończył studia prawnicze i handlowe we Francji i Austrii. W 1900 r. rozpoczął służbę w armii austriackiej. W 1910 ukończył Akademię Sztabu Generalnego w Wiedniu i został szefem sztabu VIII Brygady Piechoty w Krakowie. Zagórski, był funkcjonariuszem II Oddziału Sztabu Generalnego (Evidenzbureau) w Wiedniu. Podlegały mu odpowiednie wysunięte ekspozytury wywiadowcze w Krakowie, Przemyślu oraz Lwowie. W trakcie I wojny światowej był dowódcą 3. pułku piechoty II Brygady Legionów. Wówczas doszło do kryzysu przysięgowego, podczas którego Zagórski opowiedział się i zachęcał do złożenia przysięgi. Brał udział w bitwie warszawskiej. 31 marca 1924 r., na wniosek Władysława Sikorskiego, ówczesnego Ministra Spraw Wojskowych, został generałem brygady z 9 lokatą w korpusie generałów. W przewrocie majowym Włodzimierz Zagórski opowiedział się po stronie legalnego rządu Witosa. 12 maja z rozkazu gen. T. Rozwadowskiego objął dowództwo grupy lotniczej w Warszawie. Zagórski został internowany 15 maja 1926 r., po kilku dniach przewieziony do Wilna i uwięziony wraz z gen. Rozwadowskim i trzema innymi generałami w Wojskowym Więzieniu Śledczym nr III na Antokolu na ponad rok. 6 sierpnia 1927 r. wyjechał z kpt. Lucjanem Miładowskim pociągiem z Wilna do Warszawy. Po przyjeździe zaginął. Los generała Zagórskiego do dziś jest tajemnicą i źródłem kontrowersji, zwolennicy Piłsudskiego zarzucali mu dezercję, przeciwnicy zaś morderstwo.

Fot.: Wikimedia Commons

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*