23 czerwca 1703 roku urodziła się Maria Karolina Zofia Felicja Leszczyńska herbu Wieniawa

Królowa Francji w latach 1725-1768 jako żona Ludwika XV. Córka króla polskiego Stanisława Leszczyńskiego i Katarzyny Opalińskiej. 

Maria została królową Francji dlatego, że Ludwik IV Henryk Burbon książę de Condé, pierwszy minister króla Ludwika XV oraz jego następca na tym stanowisku kardynał Fleury, chcieli znaleźć panu żonę, która nie wciągnie Francji w skomplikowane sojusze polityczne. Bardzo popierała to Markiza de Prie, kochanka księcia de Condé i to ona miała decydujący wpływ na ostateczny wybór Marii. Od kiedy Stanisław Leszczyński utracił polityczne znaczenie, Maria stała się doskonałą kandydatką.

Ślub Marii i Ludwika XV miał miejsce 4 września 1725 roku. Małżeństwo ich było początkowo szczęśliwe, królowa urodziła 10 dzieci. Jednak francuski król miał wiele oficjalnych metres, m.in. Madame Pompadour. Kochanki te ostatecznie przyćmiły Marię na dworze królewskim. O prawie wszystkich romansach męża Maria doskonale wiedziała. 
Jej kulturalnym wkładem w życie dworu wersalskiego było urządzanie cotygodniowych koncertów polskich chórów. Pozostawiła też swój ślad w kulturze kulinarnej Francji – jej nazwiskiem nazwano szarlotkę „á la Lesiki”. Ponadto miała okazję poznać Wolfganga Amadeusza Mozarta i jego siostrę Marię Annę.

Matka i babka dzieci Francji – jej syn Ludwik Ferdynand poślubił Marię Józefę Wettyn, córkę rywala ojca Marii o koronę polską – Augusta III Sasa. Zaś dwoje wnuków Marii zostało zgilotynowanych podczas rewolucji francuskiej – Ludwik XVI i Madame Elżbieta, a dwoje innych wnuków po restauracji monarchii, w 1814, zostało kolejnymi królami Francji – Ludwik XVIII i Karol X.

Zmarła 24 czerwca 1768 roku w Wersalu.

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*