24 sierpnia 79 roku doszło do erupcji wulkanu Wezuwiusz, w wyniku której zniszczone zostały Pompeje, Herkulanum i Stabie

24 sierpnia 79 roku, doszło do erupcji wulkanu Wezuwiusz, w wyniku której zniszczone zostały Pompeje, Herkulanum i Stabie

Dzięki zachowanemu listowi Pliniusza Młodszego, naocznego świadka wybuchu, wiemy jak wyglądało owe zdarzenie. Historyk pisze, że erupcja przypominała wyglądem ogromne drzewo z długim pniem i rozłożystą koroną, wyglądającą jak ciemna chmura. Wkrótce zaczęły opadać popioły wraz z kawałkami żelaza i kamieniami, na Pompeje spadały ogromne ilości żużlu, powoli pokrywające całe miasto. O zmroku na szczycie wulkanu zaobserwowano tańczące płomienie, wkrótce trująca chmura gazów zaczęła dusić mieszkańców, a za nią przyszła fala lawy zalewającej wszystko co znalazło się na jej drodze. Ci którzy w porę nie opuścili domów zostali na zawsze pochłonięci przez popioły lub zastygniętą lawę. Kiedy wreszcie ciemność spowijająca okolice się rozproszyła, ukazały się rozmiary klęski, Pliniusz relacjonuje: „z przerażeniem patrzyliśmy na całkowicie odmieniony świat, głęboko pogrzebany pod popiołami niby pod śnieżną lawiną”. Śmierć poniosły tysiące mieszkańców, a miast nigdy nie odbudowano i na wieki pozostawiono je przykryte ok. 5-6 metrową warstwą naleciałości.

Nowożytne wykopaliska prowadzone na terenie zniszczonego obszaru, dostarczyły ogromnych ilości informacji o życiu codziennym w antycznym Imperium, nieporównywalnych z niczym innym. Do naszych czasów przetrwały starożytne miasta z ludźmi, drogami, domami, wszelkimi budynkami, wyposażeniem, licznymi malowidłami, a nawet napisami na murach, czy ścianach toalet. Ta wielka tragedia okazała się nieoceniona dla współczesnych badaczy świata antycznego i do dziś zachwyca odwiedzających miasta (gł. Pompeje) turystów.

Jedno z najsłynniejszych malowideł z Pompejów – portret Terenciusa Neo z małżonką.

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*