27 stycznia 1859 roku urodził się Wilhelm II Hohenzollern, ostatni cesarz niemiecki

Urodził się w Poczdamie jako syn Fryderyka III, syna cesarza Wilhelma I oraz Wiktorii Sasko – Koburskiej.

Od małego miał zniekształconą lewą rękę, lubił uczyć się historii Niemiec. W 1877 roku rozpoczął służbę wojskową i brał udział w ćwiczeniach armii pruskiej. Następnie studiował prawo i nauki polityczne w Bonn. Cesarzem i królem Prus został obwołany 15 czerwca 1888 r. Jedną z jego pierwszych decyzji było zdymisjonowanie Otto von Bismarcka, z którym nie zgadzał się w politycznych kwestiach. Na skutek odmiennych interesów w polityce kolonialnej zaczęły się ochładzać dobre dotychczas kontakty z Wielką Brytanią, wpływ na to miała również rozbudowa niemieckiej floty wojennej. Po zamachu na arcyksięcia Franciszka Ferdynanda w czerwcu 1914 r. zapewnił Austro – Węgrom wszelką pomoc ze strony Niemiec. Większość wojny przesiedział w Pszczynie, która była główną kwaterą wojsk niemieckich. Od 1915 r. praktycznie pozbawiony władzy, we wszystkim decydowali Hindenburg i Ludendorff. Abdykował w listopadzie 1918 r. i przeniósł się do Holandii. Do końca życia wierzył w przywrócenie monarchii. Zmarł 4 czerwca 1941 r. Obawiając się propagandowego wykorzystania swego pogrzebu dla celów Rzeszy, Wilhelm postanowił spocząć na obczyźnie i pochowany został we własnoręcznie zaprojektowanym mauzoleum w zamkowym parku w Doorn przy asyście kompanii honorowej Wermachtu.

Na zdjęciu: Wilhelm II Hohenzollern, źródło: Wikimedia Commons

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*