3 czerwca 1605 roku zmarł Jan Zamoyski

Urodzony 19 marca 1542 r. był politykiem, który stał się najpotężniejszą osobą w państwie. Piastował urząd kanclerza wielkiego koronnego oraz hetmana wielkiego koronnego. To za jego kadencji tytuł ten stał się dożywotni, co późniejszym czasie stało się przyczyną wielu problemów.

Poparł Henryka Walezego, a po jego ucieczce opowiedział się za Stefanem Batorym, będąc przeciwko Habsburgom.
Podczas panowanie Batorego, stał się jednym z najbogatszych polskich magnatów.
Po śmierci Batorego, nie wspierał żadnego z kandydatów. Będąc w opozycji do Habsburgów pokonał arcyksięcia austriackiego Maksymiliana III Habsburga w bitwie pod Byczyną w 1588 r.

Po objęciu tronu przez Zygmunta Wazę, przeszedł do opozycji i do samego końca rzucał kłody pod nogi królowi ze Szwecji. Sprzeciwiał się, Zygmuntowi na każdym kroku, a dzięki swojej pozycji forsował swoje pomysły, które często były chybione (strategia wojny w Inflantach).

Był osobą wykształconą i kładł duży nacisk na edukację. W 1595 r. ufundował Akademię Zamojską. W 1580 r. założył miasto Zamość, które było jednym z najlepiej ufortyfikowanych miast w Koronie. W 1589 r., w celu utrzymania pozycji rodu i zapobieżenia rozdrobnieniu majątku, utworzył Ordynację Zamojską, którą zarządzało po nim kolejno piętnastu ordynatów i która przetrwała do 1944 r. Pozostawił swojemu spadkobiercy 11 miast i ponad 200 wsi oraz jako dzierżawca dóbr królewskich 12 miast i 612 wsi.

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*