3 stycznia 1985 roku w Londynie zmarł Tadeusz Pełczyński Ps. „Grzegorz”, „Robak”

Generał brygady Wojska Polskiego, dowódca piechoty dywizyjnej 19. Dywizji Piechoty walczącej w składzie Armii „Prusy” we wrześniu 1939 roku. Był w Służbie Zwycięstwu Polski od pierwszych dni okupacji, a następnie w Związku Walki Zbrojnej, w którym od 1940 do 1941 roku był komendantem okręgu lubelskiego ZWZ, od lipca 1941 do października 1944 roku był szefem sztabu komendy Głównej ZWZ-AK. W tym samym czasie od lipca 1943 roku był zastępcą komendanta Głównego Armii Krajowej. Po zakończeniu Powstania Warszawskiego dostał się do niewoli niemieckiej.

Odznaczony m.in.: Pośmiertnie Orderem Orła Białego, Krzyżem Złotym Orderu Wojennego Virtuti Militari, Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski i czterokrotnie Krzyżem Walecznych.

Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. W chwili śmierci miał 93 lata został pochowany w Londynie. W 1995 szczątki generała oraz jego żony zostały ekshumowane i pochowane na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie w grobie ich syna Krzysztofa, który poległ w Powstaniu Warszawskim.

(Na zdjęciu: Tadeusz Pełczyński. Źródło zdjęcia: Wikipedia)

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*