31 lipca 1705 roku miała miejsce bitwa pod Warszawą

Było to starcie kawaleryjskie w ramach Wielkie Wojny Północnej, pomiędzy połączonymi wojskami sasko-polsko -litewskimi, a oddziałami szwedzkimi.

Połączone siły sasko-polsko-litewskie (ok. 9 tys. żołnierzy), pod dowództwem Otto Arnolda von Paykulla miały zdobyć Warszawę i zapobiec koronacji wojewody poznańskiego Stanisława Leszczyńskiego na króla Polski. Na przeciw im stanęły stacjonujące w Warszawie oddziały szwedzkie  (ok. 2,5 tys. żołnierzy) pod dowództwem Karla Nierotha.

Mimo przewagi liczebnej, po 6 godzinnej walce wojska sasko-polsko-litewskie zostały rozbite, a ich dowódca dostał się do niewoli.
Otto Arnold von Paykull został przewieziony do Sztokholmu i tam skazany za zdradę na karę śmierci. Pochodził z Estonii, więc był poddanym króla Szwecji Karola XII, a wówczas ta prowincja należała do niego.

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*