6 sierpnia 1657 roku w Czehryniu zmarł hetman zaporoski Bohdan Teodor Zenobi Chmielnicki

Bohdan urodził się w 1595 roku w Czehryniu, prawdopodobnie w rodzinie szlacheckiej (wciąż pozostają wątpliwości, czy pochodził z rodziny szlacheckiej, czy też jego przodek został pozbawiony herbu i uciekł na Ukrainę). W młodości uczęszczał do lwowskiego kolegium jezuickiego. W 1620 roku brał udział w bitwie pod Cecorą, gdzie zginął jego ojciec, a sam Bohdan dostał się do niewoli tureckiej, z której udało mu się zbiec po dwóch latach. Po powrocie na Ukrainę osiadł w zbudowanym przez ojca dworze obronnym w Subotowie i zaciągnął się do rejestru kozackiego. Od 1637 roku pełnił funkcję pisarza wojska zaporoskiego, a potem setnika kurenia czehryńskiego. Wtedy też w wyniku zajazdu przeprowadzonego przez podstarościego Daniela Czaplińskiego, chmielnicki utracił swoją posiadłość w Subotowie. W wyniku ciągłych konfliktów z królem i możnymi, oraz braku szansy na znalezienie sprawiedliwości, po utracie ojcowizny, Chmielnicki w 1648 roku powołał kozaków pod broń w imię wywalczenia wolnej od magnaterii Ukrainy. Wtedy też przyjął tytuł hetmana kozackiego. Po licznych zwycięstwach nad armią koronną (Batoh, Piławce, Korsuń, Żółte wody, etc.) i zawarciu serii ugód, których nie przestrzegała żadna ze stron, podjął działania zmierzające do oddania Ukrainy po carską opiekę. Doprowadziło to praktycznie do wcielenia całej lewobrzeżnej Ukrainy wraz z Kijowem w granice Państwa Moskiewskiego. Chmielnicki zmarł w 1657 roku w wyniku wylewu krwi do mózgu, którego doznał po otrzymaniu wiadomości o fiasku wyprawy Rakoczego przeciwko Koronie, z którym to zawarł podpisał traktat dotyczący rozbioru Polski (postanowień traktatu nigdy nie zrealizowano). Bohdan Teodor Zenobi Chmielnicki do dzisiaj jest uznawany za jednego z bohaterów narodowych Ukrainy.

(pomnik Hetmana Kozackiego, Bohdana Teodora Zenobiego chmielnickiego w Kijowie)

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*