6 sierpnia 1768 roku w Prayssac urodził się Jean Baptiste Bessières

W 1790r. wstąpił on do armii w stopniu szeregowca, a dokładniej do Gwardii Ludwika XVI, by już 2 lata później walczyć w Pirenejach przeciw Hiszpanom. W 1794r. mianowany kapitanem i przeniesiony do Armii Włoch, w której zaczął odnosić pierwsze sukcesy. Odznaczył się w bitwie pod Rivoli, po której został majorem. Brał udział w wyprawie do Egiptu i bitwie pod Abukirem oraz podczas oblężenia Akki. Po powrocie uczestniczył wraz z Napoleonem w przewrocie z 18 brumaire’a oraz kampanii 1800r. i bitwie pod Marengo, gdzie walczył na czele Gwardii Konsularnej. Awansowany na generał brygady 1800), potem generała dywizji (1802) oraz marszałka Cesarstwa (1804). Odznaczony Legią Honorową, na czele kawalerii Gwardii Cesarskiej walczył w kampanii 1805, 1806 i 1807r. walcząc we wszystkich najważniejszych bitwach. Potem przeniesiony do Hiszpanii, gdzie walczył m.in. pod Medina del Rio Seco. W wojnie z Austrią w 1809r. walczył na froncie niemieckim pod Essling i Wagram. Za tą kampanię nadano mu tytuł księcia Istrii. W roku 1811 znowu walczył w Hiszpanii i Portugalii, po to by już rok później wziąć udział w wyprawie na Rosję. Mianowany w kampanii niemieckiej 1813r. dowódcą całej kawalerii w miejsce marszałka Murata. 1 maja, wydając rozkazy, został o 12:55 ugodzony w klatkę piersiową kulą armatnią sprzymierzonych, która odbiła się od murku. Zmarł na miejscu. Będąc już na Św. Helenie, Napoleon miał powiedzieć, że gdyby Bessières walczył jeszcze w 1815, dzięki niemu wygrałby bitwę pod Waterloo.

 

 

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*