7 lipca 1807 roku podpisano traktat tylżycki pomiędzy Francją, a Rosją

7 lipca 1807 r. podpisano zaczynający się od słów: „Jego Cesarska Mość Cesarz Francuzów, Król Włoch, Protektor Związku Reńskiego i Jego Cesarska Mość Cesarz Rosji, poruszeni wspólnym pragnieniem położenia kresu zniszczeniom wojny…” – traktat tylżycki pomiędzy Francją a Rosją. 2 dni później, 9 lipca uzupełnił je osobny pakt zawarty z Królestwem Prus.
Ciąg wydarzeń, który bezpośrednio przyczynił się do podpisania tych układów zaczyna się 14 października 1806 r., kiedy w trakcie dwóch równolegle toczonych bitew pod Jeną i Auerstedt napoleńskie wojska pod dowództwem samego Cesarza i marszałka Louis’a Nicolas’a Davout’a zmiażdżyły dumną, acz przestarzałą machinę wojenną Hohenzollernów. Grande Armee szybko zajmowała kolejne tereny i bez walki zdobywała potężna twierdze jak na przykład Szczecin. Niedobitki armii pruskiej schowały się pod opiekuńcze skrzydła nadciągających Rosjan, ale oni, choć wyszli zwycięsko z kampanii zimowej 1807 stawiając twardy opór pod Iławą, to ulegli geniuszowi Napoleona w bitwie pod Frydlandem (14 czerwca). W związku z brakiem pomocy, król Prus Fryderyk Wilhelm III zgodził się na rozmowy pokojowe, do których dołączyła również strona rosyjska.

Na miejsce neutralnego spotkania Cesarzy Zachodu i Wschodu wybrano graniczną rzekę Niemen w okolicy Tylży. To właśnie na zacumowanej tam tratwie rozstrzygały się losy Europy, a właściwie ustalano stefę wpływów obu państw. Znamienne już, że na pierwsze spotkanie, które miało miejsce w Tylży Napoleon przypłynął chwilę przed Aleksandrem I, czym chciał mimo wszystko podkreślić, że to on jest gospodarzem i on dyktuje warunki. Król pruski nie został praktycznie dopuszczony do rokowań i jak wspominają pamiętnikarze, nie pasował do bogatego i pełnego przepychu życia tylżyckiego.
Przyjmując traktat, Rosja zobowiązywała się do udziału w blokadzie kontynentalnej Anglii i kosztem Wysp Jońskich, dostała obwód białostocki. Musiała również zaakceptować zmiany w systemie europejskim zaprowadzone przez Napoleona.
Prusy z kolei traciły połowę swojego terytorium – z ziem I i II zaboru utworzono Księstwo Warszawskie; ziemie na zachód od Łaby przypadły Królestwu Westfalii, a Gdańsk stał się wolnym miastem pod wspólnym protektoratem Prus i Saksonii.

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*