Historyk, duchowny, geograf i dyplomata, czyli zarys życia Jana Długosza | Część 2

Mówiąc o dziejopisarstwie epoki średniowiecza, nie sposób nie wspomnieć o Janie Długoszu i jego największym dziele, którym są Dzieje Polski, nazywane inaczej Rocznikami, tudzież Kronikami Sławnego Królestwa Polskiego. Sama nazwa dzieła jest jednak umowna, ponieważ kronikarz nie zdążył ukończyć swej pracy i opatrzyć jej własnym tytułem, co nie zmienia faktu, iż jego dzieło należy do jednych z największych tejże epoki.

Czytaj część pierwszą

Zakończenie sporu o biskupstwo krakowskie zbiegło się w czasie z podjęciem rokowań pokojowych z zakonem krzyżackim, które miały się rozpocząć na wiosnę (1 maja) 1464 r. Mediatorami mieli być przedstawiciele miast hanzeatyckich, na czele z biskupem lubeckim Arnoldem. Jednak jak się szybko okazało, rokowania, w których miał uczestniczyć przywrócony do łask Długosz, nie doszły do skutku, gdyż rozjemcy nie przybyli do Torunia. Ustalono następny termin na 11 czerwca. Tym razem nie udało się dojść do porozumienia, gdyż nie stawiła się strona krzyżacka. Ostatecznie do spotkania delegacji doszło 16 czerwca. Po długich dyskusjach postanowiono zwołać rokowania pokojowe na 21 czerwca do Torunia. Strona polska stawiła się w wyznaczonym dniu, natomiast krzyżacka zjeżdżała się do 27 czerwca, wtedy też postanowiono, iż właściwe obrady będą miały miejsce 3 lipca. Wspomniany czas między 21 czerwca a 3 lipca polscy eksperci wykorzystali do pogłębiania swoich informacji. Długie negocjacje nieustannie były przeciągane i w rezultacie nie doprowadziły do żadnego konsensusu, nie zmienia to jednak faktu, iż wertowanie różnego rodzaju dokumentów historycznych znacząco pogłębiło wiedzę naszego kronikarza z zakresu historii Prus[1].

Jan Długosz   Zdj. Wikimedia Commons
Jan Długosz
Zdj. Wikimedia Commons

Po zakończeniu negocjacji Długosz pozostał jednak w Toruniu i najpóźniej 14 sierpnia 1464 r. udał się do Gdańska, a następnie, jako oficjalny poseł królewski, do Malborka na narady, gdzie odbył rozmowy z gubernatorem Ściborem Bażyńskim i posłami wielkich miast pruskich, po czym powrócił do Krakowa, 1 października uczestniczył już w obradach kapituły. Kolejne negocjacje pokojowe zostały wznowione na wiosnę 1465 r. na Mierzei Wiślanej, na którą dotarli, 30 sierpnia, wysłani przez króla Jan Długosz i Jakub z Szadka, wtedy też zaczęły się obrady, podczas których pośrednikiem był biskup warmiński Paweł Legendorf. Obrady trwały do 3 września i po raz kolejny nie przyniosły rezultatu. Krzyżacy nie chcieli zrezygnować z Malborka i Powiśla, choć po raz kolejny pojawiła się iskierka nadziei, kiedy postanowiono obrady wznowić w ciągu miesiąca. Nie doszło to do skutku, gdyż w tym czasie wielki mistrz krzyżacki negocjował z wojskami zaciężnymi i stanami w Królewcu[2]. Kolejnym przełomowym momentem w negocjacjach polsko-krzyżackich była wiosna 1466 r., kiedy legat papieski Rudolf z Rüdesheimu zgłosił gotowość pośredniczenia w tym konflikcie. W tym celu Jan Długosz został wysłany do Wrocławia, gdzie 21 czerwca rozmówił się z biskupem, który obiecał załagodzić spór i doprowadzić do zawarcia pokoju, po czym Długosz udał się do Brześcia Kujawskiego, gdzie poinformował króla o stanowisku biskupa, co spowodowało przyjęcie jego mediacji. Od tego momentu Długosz był obecny przy królu aż do sierpnia, kiedy został wysłany wraz z Janem Sepieńskim do stanów pruskich, by ci zgodzili się na podjęcie rokowań. Po powrocie z negocjacji, które zakończyły się sukcesem, Długosz na powrót był obecny u boku króla, z którym przybył 7 września do Torunia, w celu rozpoczęcia rokowań pokojowych. Przebywał tam aż do momentu ich sfinalizowania, co miało miejsce 19 października 1466 r., nie odgrywając w nich pierwszoplanowej roli, a pełniąc funkcję eksperta wraz z Jakubem z Szadka[3].

Jan Długosz podczas wojny z zakonem musiał wykazać się ogromną wiedzą i erudycją, skoro niespełna rok po podpisaniu ostatecznego pokoju, czyli w roku 1467, został zatrudniony na dworze królewskim jako wychowawca dzieci polskiego władcy[4].

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*