Prochownia jest książką gęstą, brudną i świadomie niewygodną. Bjørneboe wraca do przemocy, lecz bardziej od samego okrucieństwa interesują go sposoby, dzięki którym człowiek potrafił przez wieki uznać zadawanie bólu za prawo, obowiązek, terapię, obronę wiary albo konieczność polityczną. Tortury, procesy czarownic, kara śmierci, kolonializm, psychiatria i seksualność spotykają się tu […]