Tego dnia lipca bądź sierpnia 353 roku (prawdopodobnie) rozegrała się bitwa w dolinie rzeki Izery
Bitwa w dolinie rzeki Izery była jednym ze starć rzymskiej wojny domowej, która trwała w latach 350-353. Została stoczona pomiędzy armią rzymską dowodzoną przez cesarza Konstancjusza II, a uzurpatorem Magnencjuszem. Ten ostatni, pokonany już w bitwie pod Mursą, uciekł, a następnie popełnił samobójstwo.
Rzymska wojna domowa 350-353
Wraz ze śmiercią Konstantyna I w 337 roku, Cesarstwo Rzymskie zostało podzielone między jego trzech synów z małżeństwa z Faustą:
- Konstantyn II otrzymał Galię, Hiszpanię i Brytanię,
- Konstancjusz II Azję Mniejszą, Egipt i Syrię,
- a Konstans I Italię, Afrykę Północną i Ilirię.
Między tymi trzema braćmi było dużo zazdrości. Konstantyn II nie lubił swoich młodszych braci, ponieważ nie szanowali jego starszeństwa, a więc jako starszego Augusta. Niezadowolony z podziału prowincji, najechał Italię w 340 roku. Został jednak zabity w zasadzce przez wojska Konstansa, który następnie przejął kontrolę nad wszystkimi prowincjami.
Konstans, który miał złe relacje z generałami swojej armii, został obalony przez spisek wojskowy w 350 roku i zabity podczas ucieczki. Jego armia obwołała nowym cesarzem barbarzyńskiego oficera Magnencjusza, który następnie popadł w konflikt z Konstancjuszem, jedynym żyjącym synem Konstantyna I.
Po buncie przeciwko Konstansowi, Konstancjusz pomaszerował na zachód, aby pomścić morderstwo brata. Magnencjusz postanowił najechać Ilirię. Początkowo jego armia spisywała się bardzo dobrze.
Jednak zmieniło się to diametralnie, gdy jego siły starły się z armią Konstancjusza w bitwie pod Mursą 28 września 351 roku. W walkach wzięło udział łącznie 95 000 żołnierzy i 55 000 ofiar, co czyni tę bitwę jedną z najkrwawszych w historii Rzymu.
Magnencjusz przegrał i uciekł do północnej Italii, podczas gdy Konstancjusz powoli odzyskiwał kontrolę nad Afryką, Hiszpanią i południową Italią. Magnencjusz wycofał się do Galii, gdzie Konstancjusz zaatakował go ponownie 3 lipca (prawdopodobnie) 353 roku i pokonał w bitwie w dolinie rzeki Izery.
Bitwa w dolinie rzeki Izery
Historyk Peter Crawford uważa, że niemożliwym jest ustalenie dokładnej daty bitwy. Choć nie możemy być pewni dokładnej daty dziennej rozegrania bitwy, wiemy z pewnością, że miała miejsce latem 353 roku.
Eutropiusz twierdzi, że uzurpator Magnencjusz został pokonany w kilku bitwach i to właśnie doprowadziło do ostatecznego starcia, w dolinie rzeki Izery.
Wojska Konstancjusza i Magnencjusza spotkały się w dolinie rzeki Izery przy górze Seleucus, na terenie dzisiejszego La Bâtie-Montsaléon w Alpach Wysokich, w południowo-wschodniej Francji.
Po tej bitwie Magnencjusz ponownie uciekł, wycofał się do Lugdunum, gdzie 10 lub 11 sierpnia 353 roku popełnił samobójstwo. Po klęsce Magnencjusza Konstancjusz kazał uwięzić, torturować i zamordować zwolenników Magnencjusza.
Jego brat, Magnus Decencjusz, który brał udział w bitwie, powiesił się tydzień później, 18 sierpnia. W kolejnych miesiącach plemiona germańskie wykorzystały sytuację, aby najechać prowincje galijskie, które, bez oporu, spustoszyły.
Fot. Konstancjusz II, źródło: Ermitaż
