5 kwietnia 1697 roku w Sztokholmie koronę i tytuł królewski przyjął Karol XII Wittelsbach stając się królem Szwedów, Gotów i Wenedów, Wielkim Księciem Finlandii, Księciem Szczecina, Pomorza, Kaszub, etc

Karol będąc synem Karola XI króla Szwecji i duńskiej Ulryki Eleonory Oldenburg przyszedł na świat 17 czerwca 1682 roku w Sztokholmie. Jego wyważona i spokojna polityka wewnętrzna, była lustrzanym odbiciem polityki zagranicznej prowadzonej nie przy pomocy dyplomatów, ale rozbudowanej armii szwedzkiej. Prawie całe swoje panowanie Karol XII spędził na prowadzeniu krótkich wojen z Danią, oraz pochłaniających prawie cały okres panowania wielkich zmagań z Imperium Rosyjskim, Rzeczpospolitą i Saksonią. Pierwszym spektakularnym sukcesem było zwycięstwo pod Narwą nad wielokrotnie przeważającymi i lepiej przygotowanymi do obrony wojskami carskimi w listopadzie 1700 roku. Ponadto w czasie walk w Polsce przeciwko Augustowi Mocnemu, wspierającemu cara Piotra Wielkiego, doprowadził do detronizacji Augusta i wniesienia na tron polski Stanisława Leszczyńskiego. Kres wielkim zwycięstwom odnoszonym na polach Rosji, Polski i Saksonii przyniosła klęska w bitwie z Rosjanami pod Połtawą w 1709 roku, kiedy to monarcha z racji rany nogi, nie mógł osobiście dowodzić wojskami. Do kraju wrócił dopiero w 1713 roku, po ucieczce z Imperium Osmańskiego, w którym był przymusowym gościem.

Zmarł tak jak na żołnierza przystało, w czasie sprawdzania okopów podczas oblężenia norweskiego Fredrikshald 30 listopada 1718 roku, w rocznicę zwycięstwa pod Narwą. Nie pozostawił po sobie żadnego potomka. Był ostatnim absolutnym władcą Szwecji.




Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*