Zaczynał na sali bokserskiej, dziś stoi na czele instytucji, która definiuje pamięć narodową. Dla jednych – naukowiec i strażnik historii, dla innych – gracz polityczny, który nie unika kontrowersji. Karol Nawrocki to postać, która nie mieści się w prostych definicjach – jego droga prowadziła przez sport, archiwa, a dziś wygrał wybory prezydenckie prezydentem w Polsce. Teraz czekamy jeszcze na orzeczenie Sądu Najwyższego.
Karol Nawrocki to postać szeroko znana zarówno w środowiskach historycznych, jak i społeczno-politycznych. Jego działalność jako historyka, polityka, a także społecznika i samorządowca ugruntowała jego pozycję jako jednej z najważniejszych postaci polskiej debaty publicznej ostatnich lat. Od 2021 roku pełni funkcję prezesa Instytutu Pamięci Narodowej, a w 2025 roku został ogłoszony kandydatem na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
W II turze wyborów prezydenckich wygrał z Rafałem Trzaskowskim przewagą 369 451 głosów, zdobywając 50,89% poparcia.
Karol Nawrocki, kandydat Prawa i Sprawiedliwości, zdobył 50,89 procent głosów (10 606 877). Rafał Trzaskowski, kandydat Koalicji Obywatelskiej, zdobył 49,11 procent głosów (10 237 286). Frekwencja w skali całego kraju wyniosła 71,63 procent.
Wieczór wyborczy przyniósł istotne zmiany między godziną 21 a 23. Najpierw opublikowano wyniki sondażu exit poll przygotowanego przez Ipsos dla TVN, Polsat News i TVP. Wynikało z niego, że II turę wygrywa Rafał Trzaskowski, zdobywając 50,3% głosów. Karol Nawrocki uzyskał w tym badaniu 49,7%.
W sztabie Trzaskowskiego ogłoszono zwycięstwo, podczas gdy Nawrocki zapowiedział, że tej nocy triumf przypadnie jemu. Wyraził przekonanie, że o poranku Polacy „obudzą się z prezydentem Nawrockim”, który „poskłada na pół pękniętą” Polskę.
Nawrocki podkreślił, że były to „wyjątkowe wybory”, określając je mianem „jedyne takie po 1989 roku”. Jego zdaniem osiągnięto dwa główne cele – nie pozwolono się złamać oraz zjednoczono patriotyczny obóz w kraju.
Podobną opinię wyraził prezes PiS Jarosław Kaczyński, który również był przekonany o zwycięstwie Nawrockiego.
O godzinie 23:00 w niedzielę i następnie o 1:00 w nocy w poniedziałek Ipsos przedstawił dwa sondaże late poll. Pierwszy z nich pokazywał, że Nawrocki wyprzedza Trzaskowskiego stosunkiem głosów 50,7% do 49,3%. Drugi wskazał już różnicę dwóch punktów procentowych: 51% do 49% na korzyść Nawrockiego.
Warto przypomnieć, że w wyborach prezydenckich w 2020 roku Rafał Trzaskowski również przegrał w II turze – wtedy uzyskał 48,97% głosów (10 018 263), a Andrzej Duda 51,03% (10 440 648).
Kim jest Karol Nawrocki?
Swoją edukacyjną drogę Karol Nawrocki rozpoczął w rodzinnym Gdańsku, uczęszczając do Szkoły Podstawowej nr 58, którą ukończył w 1998 roku. Następnie kontynuował naukę w IV Liceum Ogólnokształcącym, jednej z renomowanych szkół średnich w mieście. Tam właśnie w 2002 roku przystąpił do egzaminu maturalnego.
Już rok później, w 2003 roku, zdobył kwalifikacje w zakresie zarządzania personelem, kończąc Policealne Studium Biznesu i Administracji w Gdańsku. Równolegle rozpoczął studia historyczne na Uniwersytecie Gdańskim, gdzie w 2008 roku uzyskał tytuł magistra historii.
Co ciekawe, jeszcze w trakcie studiów, na czwartym roku, Karol Nawrocki podjął się pracy fizycznej jako ochroniarz w Hotelu Grand w Sopocie. Było to doświadczenie, które – jak sam później wspominał – ukształtowało jego podejście do pracy i kontaktu z ludźmi z różnych środowisk.
Doktorat i dalszy rozwój naukowy
Kolejnym krokiem w jego karierze naukowej był doktorat uzyskany w 2013 roku na Uniwersytecie Gdańskim. Tematem rozprawy doktorskiej, zatytułowanej Opór społeczny wobec władzy komunistycznej w województwie elbląskim 1976–1989, było badanie form sprzeciwu wobec reżimu komunistycznego na poziomie lokalnym. Promotorem pracy był Grzegorz Berendt, a recenzentami znani historycy: prof. Antoni Dudek i prof. Wojciech Polak.
Na tym etapie warto zauważyć, że Nawrocki już wtedy podejmował się tematów ważnych społecznie i historycznie, nie stroniąc od zagadnień trudnych, takich jak opór antykomunistyczny czy działania aparatu represji. Tego rodzaju badania wpisują się w szerszy kontekst rozliczania się z przeszłością PRL, który wciąż budzi żywe emocje i potrzebę rzetelnych opracowań.
W 2023 roku, chcąc poszerzyć kompetencje menedżerskie, ukończył również studia podyplomowe International MBA in Strategy, Programme and Project Management na Politechnice Gdańskiej. Był to ruch, który pokazał, że nie zamyka się wyłącznie w kręgu historii, lecz rozwija także umiejętności niezbędne do kierowania dużymi instytucjami.
Karol Nawrocki – sportowiec z zasadami
Zanim Karol Nawrocki na dobre związał swoje życie z historią i polityką, dał się poznać jako człowiek aktywny fizycznie i zaangażowany w sport amatorski. Już jako nastolatek intensywnie trenował piłkę nożną i boks, co nie tylko kształtowało jego charakter, ale również – jak podkreślał – nauczyło systematyczności i odporności na stres.
W latach 1997–2000 reprezentował kluby piłkarskie Ex Siedlce Gdańsk oraz KKS Gedania Gdańsk. Z kolei od 2000 do 2004 roku walczył na ringach jako bokser drużyny RKS Stoczniowiec Gdańsk. W barwach tej drużyny odniósł swój największy sportowy sukces – w 2004 roku zwyciężył w Strefowym Turnieju o Puchar Polski dla juniorów w kategorii 91 kg. Było to znaczące osiągnięcie, biorąc pod uwagę poziom rywalizacji w tej klasie wagowej.
W późniejszych latach nie zrezygnował z aktywności sportowej. Powrócił do piłki nożnej, zostając zawodnikiem i kapitanem reaktywowanej drużyny Ex Siedlce Gdańsk. W 2010 roku zainicjował powstanie sekcji sportów walki w tym samym klubie, dając młodym ludziom alternatywę do spędzania czasu wolnego oraz szansę na rozwój w duchu sportowej rywalizacji.
Dzięki tym inicjatywom stał się postacią znaną nie tylko w środowisku historyków, lecz również wśród gdańskich entuzjastów sportów walki. W tym kontekście warto zauważyć, że sport pozostał dla niego ważnym elementem życia, a wartości z nim związane – takie jak fair play, dyscyplina i lojalność wobec zespołu – znajdowały później odzwierciedlenie w jego działalności zawodowej i publicznej.
Karol Nawrocki i Instytut Pamięci Narodowej – początek służby publicznej
Po zakończeniu studiów oraz obronie doktoratu, Karol Nawrocki zdecydował się związać zawodowo z instytucją, która w Polsce odgrywa istotną rolę w kształtowaniu polityki pamięci i edukacji historycznej – z Instytutem Pamięci Narodowej – Komisją Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
W styczniu 2009 roku rozpoczął pracę w IPN. Początkowo działał w gdańskim oddziale, stopniowo zyskując coraz większe zaufanie swoich przełożonych. W latach 2013–2017 pełnił funkcję naczelnika Oddziałowego Biura Edukacji Publicznej IPN w Gdańsku, gdzie odpowiadał za popularyzację historii najnowszej oraz edukację młodego pokolenia.
W tym czasie aktywnie uczestniczył w tworzeniu wystaw, organizowaniu wydarzeń rocznicowych oraz wspierał inicjatywy społeczne związane z upamiętnianiem bohaterów walki o niepodległość. Jego działania wyróżniała umiejętność łączenia solidnej wiedzy historycznej z atrakcyjną formą przekazu, dzięki czemu skutecznie trafiał z przekazem do szerokiego grona odbiorców – zarówno młodzieży, jak i seniorów.
Ten etap kariery zawodowej ugruntował jego pozycję jako historyka publicznego – eksperta, który nie tylko bada źródła, ale potrafi także przekładać ich znaczenie na język zrozumiały dla przeciętnego odbiorcy.
Karol Nawrocki – dyrektor Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku
W 2017 roku Karol Nawrocki został powołany na stanowisko dyrektora jednej z najważniejszych instytucji muzealnych w Polsce – Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku. Objął tę funkcję w szczególnie gorącym momencie, ponieważ trwał wówczas spór o kształt wystawy głównej, która – według krytyków – nadmiernie uniwersalizowała przekaz, pomijając wyjątkowość doświadczenia Polski w czasie wojny.
Pod kierownictwem Nawrockiego muzeum przeszło szereg zmian programowych i organizacyjnych. Jego zespół wprowadził poprawki do ekspozycji, akcentując rolę żołnierzy Armii Krajowej, Rządu na uchodźstwie, a także polskiego państwa podziemnego. Celem tych działań było, jak sam deklarował, przywrócenie proporcji, które – jego zdaniem – zostały zaburzone w pierwotnej koncepcji muzeum.
Jak zaznaczał podczas jednego z wystąpień w Nowej Zelandii: Polska nie była tylko ofiarą wojny, ale także krajem, który stawił zbrojny i duchowy opór totalitaryzmom XX wieku – i ten opór trzeba pokazywać światu z dumą.
Pod jego kierownictwem Muzeum II Wojny Światowej nie tylko przyciągało licznych zwiedzających, ale także aktywnie prowadziło działalność edukacyjną za granicą. W 2019 roku Karol Nawrocki współkoordynował międzynarodowy projekt wystawienniczy “Fighting and Suffering” – ekspozycję, która została zaprezentowana w ponad 160 miejscach na świecie, przedstawiając losy Polski i Polaków w czasie II wojny światowej. Wystawa ta była elementem kampanii mającej na celu przeciwdziałanie fałszywym narracjom historycznym, w tym sformułowaniom typu polskie obozy śmierci.
Karol Nawrocki – prezes Instytutu Pamięci Narodowej
W czerwcu 2021 roku, po czteroletniej kadencji w Muzeum, Karol Nawrocki powrócił do Instytutu Pamięci Narodowej, obejmując stanowisko wiceprezesa. Już miesiąc później, 27 lipca, został oficjalnie wybrany przez Sejm RP na prezesa Instytutu, uzyskując poparcie 248 posłów, w tym przedstawicieli Prawa i Sprawiedliwości, Konfederacji, a także części posłów PSL, Kukiz’15 i dwóch posłów niezrzeszonych.
Zgodę na ten wybór wyraził także Senat, który przegłosował ją minimalną większością głosów – 52 za, 47 przeciw, 1 wstrzymujący się. Jeszcze tego samego dnia Karol Nawrocki złożył ślubowanie przed Sejmem i formalnie objął urząd prezesa IPN, kończąc tym samym swoją kadencję jako dyrektor Muzeum II Wojny Światowej.
W czasie swojej kadencji na czele Instytutu zainicjował szereg programów i projektów mających na celu popularyzację historii Polski XX wieku. Kładł szczególny nacisk na:
- badania nad oporem społecznym wobec komunizmu,
- edukację młodzieży i upamiętnienie bohaterów walki o niepodległość,
- walkę z dezinformacją historyczną na arenie międzynarodowej.
Jednym z najbardziej symbolicznych wydarzeń tego okresu było jego zaangażowanie w działania dotyczące demontażu sowieckich pomników w Polsce. W lutym 2024 roku, Federacja Rosyjska umieściła Karola Nawrockiego na liście osób poszukiwanych, zarzucając mu uczestnictwo w demontażu pomnika żołnierzy Armii Czerwonej w Głubczycach. Odpowiedzią Nawrockiego było stanowcze podkreślenie suwerenności Polski w kształtowaniu swojej przestrzeni publicznej i polityki pamięci.
Karol Nawrocki – historyk, badacz i popularyzator wiedzy
Działalność naukowa Karola Nawrockiego od początku była silnie związana z tematyką oporu wobec władzy komunistycznej oraz dokumentowaniem najnowszej historii Polski. Już jako doktorant podjął się analizy postaw społecznych wobec reżimu PRL w województwie elbląskim, co stanowiło przykład rzadko eksplorowanej wówczas historii regionalnej.
Jego zainteresowania badawcze obejmowały jednak znacznie szersze spektrum tematów, w tym:
- przestępczość zorganizowaną w PRL,
- historię ruchu oporu i opozycji antykomunistycznej,
- historię sportu w Polsce XX wieku.
W gronie historyków Karol Nawrocki zapisał się jako jeden z pierwszych badaczy, którzy odważyli się naukowo przyjrzeć zjawisku zorganizowanej przestępczości w latach 80., co spotkało się z uznaniem, ale też wywołało dyskusje w środowisku akademickim.
W 2018 roku, posługując się pseudonimem Tadeusz Batyr, opublikował biografię znanego trójmiejskiego gangstera Nikodema Skotarczaka – Spowiedź Nikosia zza grobu. Książka ta, choć napisana w stylu sensacyjnym, opierała się na rzetelnych źródłach i archiwaliach, co czyni ją jednocześnie kontrowersyjną i cenną dla zrozumienia realiów półświatka lat 90.
Międzynarodowe media zwróciły jednak uwagę na fakt, że autor książki we wstępie chwalił Karola Nawrockiego, co – zważywszy na tożsamość autora – wywołało oskarżenia o promowanie samego siebie pod przybranym nazwiskiem. Sprawa ta nie wpłynęła jednak negatywnie na jego pozycję zawodową – przeciwnie, przyczyniła się do wzrostu rozpoznawalności jego prac.
Karol Nawrocki – zaangażowanie w instytucje kultury i pamięci
Obok działalności naukowej, Karol Nawrocki aktywnie uczestniczył w pracach różnych rad, komitetów i instytucji związanych z pamięcią historyczną. W jego biografii trudno znaleźć rok, w którym nie podjąłby nowej funkcji w instytucjach publicznych. Był:
- członkiem Rady Dyplomacji Historycznej przy Ministrze Spraw Zagranicznych RP,
- członkiem Rady Muzeum Dom Rodziny Pileckich od 2020 roku,
- członkiem Rady Programowej Muzeum Ziemi Sochaczewskiej i Pola Bitwy nad Bzurą (od 2020),
- członkiem Rady do Spraw Muzeów i Miejsc Pamięci Narodowej (od kwietnia 2021),
- członkiem Rady przy Muzeum Żołnierzy Wyklętych w Ostrołęce (od maja 2021),
- członkiem Rady Programowej oraz Biblioteki Narodowego Instytutu Kultury i Dziedzictwa Wsi (od lutego 2022),
- członkiem Rady Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku (od 2022 do 2024 roku),
- członkiem Rady Biura „Niepodległa” (od 2023 roku).
Zarówno liczba tych funkcji, jak i ich zakres pokazują, że jego rola jako eksperta historycznego była doceniana przez kolejne rządy i instytucje kulturalne. Co istotne, pełnił te funkcje nie tylko w imieniu państwa polskiego, ale również w kontaktach międzynarodowych – m.in. jako alumn prestiżowego programu International Visitor Leadership Program (IVLP) organizowanego przez Departament Stanu USA.
Karol Nawrocki – działalność społeczna i obywatelska
Równolegle do pracy naukowej i kariery w instytucjach publicznych, Karol Nawrocki angażował się na rzecz lokalnej społeczności Gdańska. Szczególnie silnie związany był z dzielnicą Siedlce, gdzie mieszkał i działał przez wiele lat. W okresie 2011–2017 pełnił funkcję przewodniczącego Rady Dzielnicy Siedlce, pracując na rzecz poprawy warunków życia mieszkańców oraz inicjując przedsięwzięcia integrujące lokalną społeczność.
W tym czasie podjął szereg inicjatyw o charakterze patriotycznym i pamięciowym, których celem było upowszechnianie wiedzy o historii Polski XX wieku oraz uhonorowanie jej bohaterów. Wśród najważniejszych działań należy wymienić:
- współorganizację Alei Żołnierzy Wyklętych w Gdańsku (2013),
- propozycję nadania jednej z ulic terenów byłej Stoczni Gdańskiej imienia bł. ks. Jerzego Popiełuszki (2015),
- współudział w budowie pomnika Danuty Siedzikówny „Inki”, który został odsłonięty w Gdańsku 30 sierpnia 2015 roku.
Te inicjatywy pokazywały, że dla Nawrockiego patriotyzm nie ograniczał się do haseł czy deklaracji, lecz był wyrażany poprzez konkretne działania – często wymagające współpracy z instytucjami miejskimi, środowiskami kombatanckimi i lokalnymi społecznikami.
Karol Nawrocki – pomysłodawca i współorganizator upamiętnień
Zaangażowanie Karola Nawrockiego w kwestie pamięci narodowej wykraczało daleko poza Gdańsk. W 2016 roku, jako pełnomocnik prezesa IPN, współorganizował uroczystości pogrzebowe Danuty Siedzikówny „Inki” oraz Feliksa Selmanowicza „Zagończyka” – żołnierzy podziemia niepodległościowego zamordowanych przez komunistyczne władze w 1946 roku. Pogrzeb odbył się z honorami państwowymi i był szeroko relacjonowany w mediach.
W 2018 roku Karol Nawrocki współprzewodniczył Komitetowi Społecznemu Budowy Pomnika Żołnierzy Wyklętych w Gdańsku, który 4 sierpnia tego samego roku został uroczyście odsłonięty w obecności kombatantów i przedstawicieli władz państwowych. Odsłonięcie pomnika miało dla niego wymiar osobisty i symboliczny – było zwieńczeniem wielu lat pracy nad przywracaniem pamięci o żołnierzach drugiej konspiracji.
Jako Pełnomocnik Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego ds. obchodów 80. rocznicy wybuchu II wojny światowej, Karol Nawrocki miał kluczowy udział w organizacji wydarzeń rocznicowych w 2019 roku. Wspólnie z Ministerstwem Spraw Zagranicznych zainicjował międzynarodowy projekt „Fighting and Suffering”, którego celem było ukazanie losów Polaków podczas II wojny światowej. Wystawa została zaprezentowana na sześciu kontynentach – w ponad 160 miejscach na świecie – w tym w instytucjach edukacyjnych, muzeach, a nawet placówkach dyplomatycznych.
Karol Nawrocki – kampania wyborcza i Plan 21
24 stycznia 2025 roku Państwowa Komisja Wyborcza została poinformowana o utworzeniu Komitetu Wyborczego Karola Nawrockiego. W marcu kandydatura została formalnie zarejestrowana, a rozpoczęta kampania przybrała ofensywny charakter, zarówno programowo, jak i medialnie.
Podczas konwencji programowej w marcu Karol Nawrocki przedstawił „Plan 21” – zestaw propozycji legislacyjnych i reform ustrojowych, mających według niego „uzdrowić państwo i ochronić klasę średnią przed drenażem fiskalnym”. Wśród najważniejszych punktów planu znalazły się:
- gwarancja braku podnoszenia podatków,
- obniżenie podatku VAT,
- podniesienie drugiego progu podatkowego,
- zerowy PIT dla rodzin z co najmniej dwójką dzieci,
- konstytucyjny zakaz wprowadzenia podatku katastralnego (dotyczącego pierwszego mieszkania),
- dziedziczenie bez podatku,
- likwidacja podatku Belki,
- powołanie Funduszu Technologii Przełomowych,
- budowa Centralnego Portu Komunikacyjnego,
- powrót prac domowych do szkół,
- darmowe lekcje przygotowujące do egzaminu na prawo jazdy.
Podczas wystąpień wyborczych Karol Nawrocki wielokrotnie podkreślał, że jego program opiera się na wartościach konserwatywnych, przywiązaniu do polskiej suwerenności i szacunku dla tradycji. Wyraził także sprzeciw wobec obowiązkowych szczepień, zarówno dla dorosłych, jak i dzieci, co wywołało szeroką debatę publiczną.
W styczniu 2025 odniósł się również do kwestii geopolitycznych, wskazując, że dopóki nie zostaną rozwiązane trudne sprawy w relacjach polsko-ukraińskich – zwłaszcza kwestia ekshumacji ofiar rzezi wołyńskiej – nie popiera członkostwa Ukrainy w NATO i Unii Europejskiej. Jego słowa wywołały reakcję prezydenta Wołodymyra Zełenskiego, który otwarcie je skrytykował.
Karol Nawrocki – kampania pod presją mediów
Choć kampania wyborcza Karola Nawrockiego była intensywna i obfitowała w wydarzenia programowe, nie obyło się bez kontrowersji. Już w jej początkowym etapie media zaczęły publikować materiały podważające jego wizerunek jako kandydata nieskazitelnego. W szczególności Onet.pl i inne portale wskazywały na rzekome powiązania Nawrockiego ze środowiskami pseudokibiców oraz osobami skazanymi w przeszłości za przestępstwa.
W odpowiedzi na te publikacje Karol Nawrocki tłumaczył, że jako historyk specjalizujący się w przestępczości zorganizowanej oraz jako były sportowiec, naturalnie stykał się z osobami z przeszłością kryminalną – zarówno podczas badań archiwalnych, jak i w pracy resocjalizacyjnej w zakładach karnych. Jak sam podkreślał: Jako sportowiec i trener spotykałem ludzi z różnych środowisk, również tych trudnych. Ale sport właśnie pomagał im wyjść na prostą.
Zwolennicy Nawrockiego przypominali, że w 2021 roku, przy okazji obejmowania funkcji prezesa IPN, przeszedł on rygorystyczną procedurę weryfikacyjną i uzyskał dostęp do informacji niejawnych na poziomie ściśle tajnym. Dla jego obozu politycznego był to mocny dowód na to, że oskarżenia są bezpodstawne.
Medialna burza
Największym ciosem dla kampanii Karola Nawrockiego była jednak sprawa majątkowa, która wybuchła po debacie prezydenckiej zorganizowanej przez Super Express 28 kwietnia 2025 roku. W jej trakcie Nawrocki oświadczył, że posiada jedno mieszkanie. Jednak już 30 kwietnia Onet.pl ujawnił, że zgodnie z księgami wieczystymi jest właścicielem również drugiej nieruchomości – 28-metrowej kawalerki w Gdańsku, którą nabył w 2017 roku.
W odpowiedzi rzeczniczka sztabu, Emilia Wierzbicki, wydała oświadczenie, w którym stwierdziła, że mieszkanie zostało zakupione przez Nawrockiego w ramach „pomocy seniorowi” – w zamian za finansowy wkład w wykup lokalu oraz wieloletnią opiekę nad 80-letnim mężczyzną, który pozostał w nim zameldowany. Dodano także, że rodzina Nawrockiego nie czerpała z nieruchomości dochodów i że była ona ujawniana w oświadczeniach majątkowych.
Sprawa jednak eskalowała. Kolejne publikacje Onetu zarzuciły Nawrockiemu, że nie zapewniał opieki nad seniorem, który w grudniu 2024 roku został umieszczony w domu pomocy społecznej, a wcześniej korzystał z pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie. Opiekunka mężczyzny stwierdziła w wywiadzie, że w latach 2022–2023 nie otrzymywał on żadnej pomocy od Nawrockiego.
Sztab kandydata odpowiedział publikacją aktu notarialnego z 2012 roku, w którym wskazano, że mieszkanie zostało zakupione za 120 tysięcy złotych, bez zobowiązań co do formy przekazania środków czy obowiązku opieki. Sam Karol Nawrocki przyznał później w wywiadzie, że nie wypłacił całej kwoty od razu, lecz czynił to w ratach aż do 2025 roku.
Aby ograniczyć szkody wizerunkowe, 7 maja 2025 roku ogłosił decyzję o przekazaniu mieszkania w formie darowizny na rzecz organizacji charytatywnej, która miałaby przeznaczyć je na cele pomocowe. Oświadczenie majątkowe, opublikowane tego samego dnia, potwierdziło posiadanie dwóch nieruchomości oraz fakt, że jego matka zapisała mu w testamencie 50-procentowy udział w trzecim mieszkaniu.
Obóz polityczny Nawrockiego oskarżył wtedy służby specjalne, w tym Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, o udział w „negatywnej kampanii” wymierzonej w ich kandydata. Choć nie przedstawiono na to bezpośrednich dowodów, narracja ta zyskała popularność wśród części wyborców.
Debaty, końcówka kampanii i polityczna ofensywa
W miarę zbliżania się daty wyborów prezydenckich, Karol Nawrocki intensyfikował swoją aktywność medialną i publiczną. Wziął udział we wszystkich najważniejszych debatach prezydenckich, które przyciągały uwagę ogólnopolskiej opinii publicznej.
11 kwietnia 2025 roku był uczestnikiem pierwszej i drugiej debaty prezydenckiej w Końskich – miejscu symbolicznym dla konserwatywnego elektoratu. Wystąpienia Nawrockiego skupiały się wówczas na bezpieczeństwie narodowym, polityce prorodzinnej i suwerenności gospodarczej. Były to wątki, które konsekwentnie przewijały się przez całą jego kampanię.
Następnie, 14 kwietnia, pojawił się w studiu Telewizji Republika, gdzie odbyła się kolejna debata kandydatów na prezydenta. Tam zaprezentował się jako osoba stanowcza i przygotowana, prezentując główne założenia Planu 21 i podkreślając swoją odrębność od elit politycznych, które – jego zdaniem – utraciły kontakt ze społeczeństwem.
Kolejna ważna debata odbyła się 28 kwietnia, tym razem organizowana przez redakcję Super Expressu. To właśnie podczas tego wydarzenia padło – jak się później okazało – nieprawdziwe stwierdzenie, że Karol Nawrocki posiada tylko jedno mieszkanie, co zapoczątkowało medialną burzę opisaną wcześniej.
Mimo kryzysu wizerunkowego, kampania była kontynuowana z dużym rozmachem, a sam kandydat zachowywał aktywność w terenie – spotykał się z wyborcami, brał udział w mszach, wydarzeniach lokalnych i debatach tematycznych.
Spotkanie z Donaldem Trumpem i końcówka kampanii wyborczej
Jednym z najbardziej symbolicznych momentów kampanii wyborczej była wizyta Karola Nawrockiego w Stanach Zjednoczonych na początku maja 2025 roku. W trakcie tej podróży spotkał się z szeregiem przedstawicieli Polonii, ale jej kulminacyjnym punktem było spotkanie z prezydentem USA Donaldem Trumpem w Gabinecie Owalnym Białego Domu.
Zdjęcie z tego spotkania błyskawicznie obiegło media społecznościowe oraz portale informacyjne w Polsce. W przekazie sztabu Karola Nawrockiego była to wizyta symboliczna, pokazująca jego zdolność do budowania międzynarodowych relacji z wpływowymi politykami konserwatywnymi. Sztab przekonywał, że Nawrocki „jest kandydatem, który nie tylko zna historię Polski, ale potrafi też pisać jej przyszłość na arenie międzynarodowej”.
W pierwszej turze wyborów prezydenckich uzyskał 29,54% poparcia, co oznaczało 5 790 804 oddane głosy, i pozwoliło mu to przejść do drugiej tury razem z Rafałem Trzaskowskim.
20 maja 2025 roku jego kandydaturę poparł Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Rolników Indywidualnych „Solidarność”. Po pierwszej turze wyborów wsparcia udzielili mu także m.in. Marek Jakubiak, Paweł Kukiz, Jan Krzysztof Ardanowski (wcześniej związany z PiS), Janusz Korwin-Mikke, Wojciech Cejrowski, Przemysław Wipler, Marek Woch, Grzegorz Braun. Wspólne oświadczenie popierające jego kandydaturę podpisali również Waldemar Gasper, Bogusław Kiernicki, Paweł Milcarek, Marian Piłka, Jan Pospieszalski, Tomasz Rowiński, Marek Jurek, Jan Łopuszański i Robert Winnicki.
22 maja 2025 roku podpisał “deklarację toruńską” przygotowaną przez Sławomira Mentzena, zawierającą osiem punktów. Zobowiązał się w niej m.in. do odmowy podpisywania ustaw podnoszących podatki, ograniczających obrót gotówką, swobodę wypowiedzi i dostęp do broni, a także do niepopierania ratyfikacji przyjęcia Ukrainy do NATO (wcześniej warunkował to poprawą relacji polsko-ukraińskich), unijnych traktatów osłabiających pozycję Polski oraz wysyłania polskich żołnierzy na Ukrainę.
W rozmowie z Mentzenem wyraził również sprzeciw wobec pięciopunktowego programu ochrony zwierząt Jarosława Kaczyńskiego, który zakładał m.in. zakaz hodowli zwierząt futerkowych i ograniczenie uboju rytualnego.
23 maja 2025 wziął udział w pierwszej debacie przed drugą turą wyborów, w której uczestniczył także Rafał Trzaskowski.
24 maja 2025 podpisał deklarację stowarzyszenia TAK dla CPK, zobowiązując się do jak najszybszego skierowania do Sejmu projektu ustawy prezydenckiej dotyczącej budowy Centralnego Portu Komunikacyjnego wraz z komponentem kolejowym — w pierwotnym, niezmienionym kształcie.
Życie prywatne i rodzinne wartości
Karol Nawrocki pochodzi z rodziny o silnych korzeniach patriotycznych i robotniczym etosie pracy. Jego ojciec, Ryszard Nawrocki, był z zawodu tokarzem i w czasach PRL angażował się w działalność opozycyjną w ramach NSZZ „Solidarność”. Matka, Elżbieta Nawrocka, pracowała jako introligatorka. Takie wychowanie ukształtowało jego światopogląd i wartości, które – jak często podkreślał – opierają się na „lojalności, odpowiedzialności i umiłowaniu wolności”.
Ma siostrę, Ninę Nawrocką, która zawodowo związana jest z branżą gastronomiczną. Jego żona, Marta Nawrocka (ur. 1986), jest pracownicą Krajowej Administracji Skarbowej. Razem wychowują dwójkę dzieci – syna Antoniego i córkę Katarzynę. W ich rodzinie szczególną rolę odgrywa także Daniel Nawrocki (ur. 2003), syn Marty z pierwszego związku, którego Karol wychowywał od najmłodszych lat.
W 2024 roku Daniel kandydował bez powodzenia do Rady Miasta Gdańska z ramienia Prawa i Sprawiedliwości, ale uzyskał mandat radnego dzielnicy Siedlce – co można odczytywać jako kontynuację lokalnego zaangażowania rodzinnego.
Odznaczenia i wyróżnienia
Za swoją działalność naukową, społeczną i patriotyczną Karol Nawrocki został uhonorowany licznymi odznaczeniami państwowymi, resortowymi i samorządowymi. Wśród najważniejszych warto wymienić:
Odznaczenia państwowe:
- Brązowy Krzyż Zasługi (2016),
- Srebrny Krzyż Zasługi (2021).
Odznaczenia resortowe:
- Medal „Pro Patria” (2018),
- Odznaka Honorowa „Bene Merito” (2020),
- Srebrna Odznaka „Za zasługi w pracy penitencjarnej” (2021),
- Medal Trzydziestolecia Powołania Straży Granicznej (2022),
- Medal „Pro Bono Poloniae” (2023),
- Złoty Medal „Zasłużony dla Nauki Polskiej Sapientia et Veritas” (2023),
- Odznaka Honorowa za Zasługi dla Polonii i Polaków za Granicą (2023).
Medale okolicznościowe i wyróżnienia społeczne:
- Medal 100-lecia Odzyskania Niepodległości (2019),
- Pierścień „Inki” (2016),
- Srebrny BohaterON im. Powstańców Warszawskich (2019),
- Nagroda Klubów „Gazety Polskiej” za 2024 rok (2025).
Dodatkowo otrzymał wyróżnienia lokalne, jak Medal „Zasłużony dla miasta Elbląga” oraz Odznakę „Za Zasługi dla Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej”, co dowodzi jego silnego osadzenia w środowiskach kombatanckich i lokalnych.
Dorobek naukowy i publicystyczny
W dorobku Karola Nawrockiego znajduje się kilka publikacji książkowych oraz kilkadziesiąt artykułów naukowych i popularnonaukowych. Pisał między innymi dla portalu histmag.org, „Magazynu Solidarność”, tygodników „Polityka” i „Do Rzeczy”. Jego teksty dotyczyły przede wszystkim historii:
- opozycji antykomunistycznej,
- przestępczości zorganizowanej w PRL,
- sportu w kontekście społecznym i politycznym.
Do najważniejszych książek należą m.in.:
- Zarys historii NSZZ „Solidarność” regionu elbląskiego (1980–1989),
- Sprawa kwidzyńska 1982,
- Studium przypadku: opór społeczny wobec władzy komunistycznej w województwie elbląskim (1976–1989),
- Brudne wspólnoty: przestępczość zorganizowana w PRL (współredakcja),
- Spowiedź Nikosia zza grobu (jako Tadeusz Batyr).
Był także ekspertem w programach historycznych TVP3 Gdańsk, takich jak W świetle prawdy oraz Wojna i Pamięć.
