Nie umieraj do jutra│ Recenzja

W. Gluth – Nowowiejski, Nie umieraj do jutra

Powstanie warszawskie wybuchło w 1944 roku, aby pokazać Niemcom, że „(..) jeszcze Polska nie zginęła, kiedy my żyjemy!”. Wielu z tych, którzy wzięli udział w tym zrywie niepodległościowym, nie dotrwało kolejnego dnia walk. Brak broni, niedopracowany plan akcji, młodzieńcy i dziewczęta, a nawet dzieci w roli powstańców – przerażający, a zarówno bardzo szlachetny obraz wojny. Obraz Warszawy po powstaniu, po jego klęsce, opisuje
w swojej książce Wacław Gluth – Nowowiejski.

2 października 1944 roku, po 63 dniach, zakończyło się powstanie warszawskie. Mnóstwo osób, które stanęły do walki przeciw okupantowi straciło życie. Ci, którzy przetrwali, musieli ukrywać się w ruinach miasta przed Niemcami, czyhającymi na ich życie. Wacław Gluth – Nowowiejski,
który urodził sięw 1926 roku, był jednym z powstańców warszawskich i żołnierzem Armii Krajowej. W książce swojego autorstwa „Nie umieraj do jutra” przedstawia losy warszawskich Robinsonów – ludzi, którzy w gruzach Warszawy walczyli o życie.  

„Nie umieraj do jutra” to dziesięć historii, opowiadających o życiu w Rzeczpospolitej Gruzów,
jak Robinsonowie nazywali Warszawę po klęsce powstania. Są to opowieści o kobietach
i mężczyznach, którzy walczyli o każdą minutę życia, ciągle ścigani przez Niemców. Autor książki
w niezwykle ciekawy sposób opowiada ich losy. Czytelnik ma wrażenie, że narrator jest gdzieś obok powstańców; niczym wprawiony dziennikarz przygląda się ich poczynaniom i opisuje je,
nie pomijając żadnego szczegółu walk, ruchu ciała, słów. Z każdym kolejnym rozdziałem lektury odnosi się wrażenie, że Rzeczpospolita Gruzów jest gdzieś krok od Czytelnika. Ukrywający się
na strychach, w wieży kościelnej, czy w wannie powstańcy nie maja pojęcia, że Odbiorca tekstu
na nich „patrzy”.

Dużym walorem książki jest jej przejrzystość i autentyczność. Każdy z rozdziałów opatrzony jest fotografiami przedstawiającymi zgliszcza Warszawy. Na końcu opowiadanych historii zamieszczone są krótkie notki mówiące o tym, co po wojnie działo się z osobami, o których pisał autor „Nie umieraj do jutra”. Krótkie zdania, brak przesady w używaniu środków stylistycznych powodują, że książkę czyta się jednym tchem. Ma się wrażenie, że jest to reportaż, audycja radiowa, mówiąca o tragizmie wojny.

„Nie umieraj do jutra” W. Glutha – Nowowiejskiego opowiada o bezwzględnym okresie w historii Polski. Autor przedstawił sylwetki osób, które walczyły w powstaniu warszawskim, a po jego klęsce musiały walczyć o własne życie. Jest to ciekawa pozycja, która pokazuje, że powstaniec musiał zmierzyć się nie tylko z Niemcami, ale przede wszystkim ze samym sobą.

WYDAWNICTWO: Marginesy

OCENA: 6/6

Karolina Charchowska

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*