Polscy archeolodzy w Omanie

Z rekonesansu w północno-zachodnim Omanie na Półwyspie Arabskim powrócili warszawscy archeolodzy. Wyprawa ta jest wstępem do czteroletniego programu do badań w tym rejonie.

W tym roku zostały przeprowadzone wstępne badania na czterech stanowiskach osadniczych oraz pięciu grupowych w górskiej dolinie w sąsiedztwie dwóch wsi: Bilt i Al-‘Ayn. Zespół archeologów z Uniwersytetu Warszawskiego pod kierownictwem prof. Piotra Bielińskiego odkrył jeszcze dwa nieznane stanowiska o charakterze osadniczym. W kolejnych latach planowane jest rozpoznanie cmentarzyska z okresu kultury Hafit (początek III  tysiąclecia p. n. e.) z kamiennymi grobowcami wieżowymi. Przedmiotem badań jest rejon Qumayrah obejmujący kilka dolin górskich. Nie został on dotąd rozpoznany pod względem archeologicznym, a tym bardziej kompleksowo zbadany. Według prof. Bielińskiego zainteresował naukowców ze względu na źródła najważniejszego bogactwa kopalnego Omanu – miedzi. W starożytności i średniowieczu wiódł przez te doliny szlak handlowy łączący wnętrze krainy z wybrzeżem dwóch zatok: Perskiej i Omańskiej. Szlakami transportowano przetopione bloki miedzi, jak również gotowe wyroby takie jak broń, naczynia czy ozdoby, które eksportowano głównie do Mezopotamii (znajdowano je w grobach królów sumeryjskich). Projekt ten prowadzony we współpracy z omańskim Departamentem Wykopalisk i Studiów Archeologicznych oraz z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Tegoroczny rekonesans to wstęp do programu badań terenowych zaplanowanych na lata 2016-2018.

Źródło: naukawpolsce.pap.pl

Fot.: Pustynia w Omanie. Fot. Wikipedia Commons.

Agata Śródkowska

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

*