Thierry Wolton, Historia komunizmu na świecie, t. 1: Kaci
Żelazną ręką doprowadzimy ludzkość do szczęścia – ten slogan Sołowek pierwszego obozu reedukacyjnego w bolszewickiej Rosji najlepiej oddaje całą zbrodniczą i obłąkaną istotę systemu komunistycznego, który w XX wieku zapanował nad 1/3 kuli ziemskiej…
Na temat historii rządów komunistycznych w różnych krajach świata w XX wieku powstała i wciąż powstaje olbrzymia ilość wartościowych prac naukowych. Nikt jednak do tej pory nie pokusił się o opisanie historii komunizmu w skali globalnej, całościowej, obejmującej wszystkie kraje w których udało mu się zapanować. Thierry Wolton zdecydował się na to wymagające gigantycznej pracy zadanie i wywiązał się z tego znakomicie…
Mit rewolucji robotników i chłopów
Thierry Wolton (ur.14 lutego 1951 r.) jest francuskiem dziennikarzem i eseistą. Po ukończeniu studiów dziennikarskich pracował dla różnych mediów („Liberation”, „Le Point” i „Radio France Internationale”. W młodości podróżował do, pozostających pod władzą reżimów komunistycznych, państw Europy Wschodniej, gdzie poznał Vaclava Havla i Andrieja Sacharowa. W 1976 roku po raz pierwszy przybył do Polski, gdzie poznał Adama Michnika. Jest autorem ponad 20 książek na temat polityki francuskiej, stosunków międzynarodowych i historii komunizmu. W latach 2007-2015 był profesorem historii komunizmu i zimnej wojny na École supérieure de commerce de Paris-Europe. W 2019 roku opublikował w Paryżu książkę „Lewicowy negacjonizm” w której oskarżył światową lewicę o minimalizowanie, relatywizowanie, a nawet negowanie totalitarnego i zbrodniczego charakteru reżimów komunistycznych na świecie, dokładnie w ten sam sposób w jaki negacjoniści Holocaustu negują to niemieckie ludobójstwo, Turcy swoje ludobójstwo Ormian z lat 1915-1917. Jego zdaniem potępienie lewicowego negacjonizmu jest niezbędne, tak samo jak dwóch innych wspomnianych w tym miejscu aby nigdy nie doszło do powtórzenia się tego typu wydarzeń
Najważniejszym dziełem Woltona jest „Historia komunizmu na świecie”, monumentalna, 3 tomowa synteza, opublikowana w latach 2015-2017. Praca oparta jest na imponującej kwerendzie archiwalnej w rosyjskich archiwach, za którą autorowi należy się najwyższe uznanie, gdyż dostęp do nich jest niezwykle utrudniony.
Wymienię w tym miejscu wszystkie z nich: Archiwum Prezydenta Federacji Rosyjskiej, Centralne Archiwum Służby Kontrwywiadu i Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej, Centralne Archiwum Ministerstwa Obrony Federacji Rosyjskiej, Archiwum Komitetu Centralnego KPZR, Rosyjskie Państwowe Archiwum Wojskowe, Rosyjskie Państwowe Archiwum Historii Społeczno-Politycznej, Rosyjskie Państwowe Archiwum Historii Najnowszej, Centralne Archiwum Państwowe Rewolucji Październikowej, Rosyjskie Centrum Ochrony i Badania Dokumentów Historii Najnowszej, Archiwum Ministerstwa Spraw Zagranicznych Federacji Rosyjskiej. Wolton korzystał także z Archiwum Ministerstwa Spraw Zagranicznych Francji oraz niemieckiego Bundesarchiv-Militararchich. Publikacja oparta jest także na olbrzymiej dotychczas wydanej literaturze przedmiotu. Jest gigantyczna pod względem rozmiarów- każdy z tomów liczy ponad 1000 stron tekstu.
Pierwszy tom „Historii komunizmu na świecie”, zatytułowany wyjątkowo wymownie „Kaci” jak to ujął autor jest „chronologicznym opisem podboju świata przez komunistów” (s.13), „opowiada historię widzianą od strony katów” (s.13). Tom ten ukazuje proces tworzenia się ideologii komunistycznej, powstawania partii komunistycznych, zdobywania przez nie zwolenników oraz jego silnej i skutecznej ekspansji w szeregu krajów w różnych zakątkach świata.
Wolton pisze, iż nigdy w żadnym kraju opanowanym przez komunistów nie doszło przejęcia przez nich władzy w wyniku prawdziwej rewolucji ludowej. Wszędzie doszli oni do władzy w wyniku zamachów stanu, walk niepodległościowych, inwazji z zewnątrz, albo świadomie prowokowanych przez siebie wojen domowych, nigdy jednak nie stało się to w wyniku rewolucji robotniczej o której pisali Marks i Engels.
Komunistyczna tyrania
We wszystkich opanowanych przez siebie krajach, komuniści zaprowadzili system masowych represji i terroru wobec własnych społeczeństw, ogłupiały społeczeństwo nachalną ideologizacją wszystkich dziedzin życia i wszechobecną propagandą, a także doszczętnie niszczyły gospodarkę. Zlikwidowały także całkowicie publiczną swobodę wypowiedzi oraz przyznały sobie monopol w zakresie środków łączności i informacji. Zaprowadziły także ustrój oparty na całkowitej władzy swojej partii nad państwem. W ich systemie politycznym państwo było całkowicie zespolone z ich partią, co jest podstawową cechą każdego totalitarnego państwa. Jak słusznie podsumowuje to autor: „totalitaryzm to podstawowy wkład komunizmu w historię ludzkości”. (s.17). Co prawda, ktoś mógłby powiedzieć, że także nazizm i faszyzm były systemami totalitarnymi i jest to słuszne, niemniej jednak to komunizm był pierwszym systemem totalitarnym na świecie (powstał w 1917 roku), faszyzm i nazizm przejęły władze w swoich krajach nieco później (Mussolini przejął władzę we Włoszech w 1922 roku, a Hitler w Niemczech w 1933 roku).
Z „Historii komunizmu na świecie” dowiadujemy się, że zbrodnie komunistyczne nie były „przypadkiem” ani też ich przyczyną nie była tylko i wyłącznie chorobliwa żądza władzy komunistów. Wzięły się one z fascynacji komunistycznych przywódców rewolucją francuską z końca XVIII wieku- to od francuskich jakobinów z tego okresu komuniści przejęli politykę brutalnej i bezwzględnej walki z religią oraz krwawego i masowego terroru przeciwko swoim własnym społeczeństwom. Jak pisze autor „Jakobini są protobolszewikami”. (s.179).
Wnioski z historii komunizmu
U szczytu swojej ekspansji, w latach 80 XX wieku, 26 krajów świata było rządzonych przez reżimy komunistyczne. Łącznie te pod względem obszaru zajmowały one 30,7% całkowitej powierzchni naszej planety i 34,4% zamieszkującej ją ludności. Wśród nich były ZSRS, największe wtedy państwo świata oraz Chiny, najbardziej zaludnione wówczas państwo na świecie. Pomimo jednak zapanowania w bardzo różnych pod każdym względem państwach naszego globu, w każdym z tych państw systemy komunistyczne były identyczne. W każdym z tych państw przestrzegano tych samych ideologicznych zasad, powoływano się na te same „jedynie słusznie teksty”, posługiwano się tą samą nowomową, wszędzie władza opierała się na tych samych trzech filarach (partia, brutalna i bezwzględna policja polityczna oraz armia), wszędzie panowała gospodarka centralnie planowana, ściśle zarządzana przez państwo. Wszędzie też otaczano boskim kultem rządzących i zmarłych dyktatorów (Lenin, Stalin, Mao Tse-tung, Ho Chi Minh, Fidel Castro, Enver Hodża, Nicolae Ceausescu i inni).
Co ciekawe, komunizm, zawsze we wszystkich krajach zwalczający religię i dążący do jej wykorzenienia, po pewnym czasie sam zaczął się do niej upodabniać. Jak pisze autor „zabalsamowane zwłoki Lenina stanowiły nawiązanie do niepodlegającego zepsuciu ciała świętych, przedstawienie młodego Włodzimierza Iljicza były wzorowane na obrazkach Dzieciątka Jezus, ubóstwiony proletariusz stał się Bogiem rewolucji”. (s.1085). Wszystkie reżimy komunistyczne, odwołujące się do początkowo do kosmopolitycznego internacjonalizmu, łączącego „proletariuszy wszystkich krajów” po pewnym czasie, widząc, że zyskuje on nikły odzew w podległym ich narodach zaczęły coraz silniej odwoływać się do haseł patriotycznych i nacjonalistycznych, stając się przez to „komunizmem narodowym.”.
Thierry Wolton stworzył dzieło najwyższych lotów, pełne wyjątkowo trafnych obserwacji, analiz i wniosków. Jak sam słusznie zauważył we wstępie do jego pierwszego tomu, wpływ jaki na dzieje ludzkości wywarł komunizm o wiele, wiele większy od faszyzmu i nazizmu ze względu na znacznie dłuższy czas swojego trwania oraz znacznie większy obszar nad którym zdołał zapanować. Z tej przyczyny zachęcam wszystkich do lektury tego genialnego dzieła.
Wydawnictwo Literackie
Ocena recenzenta: 6/6
Konrad Ruzik
Egzemplarz recenzencki otrzymany od Wydawnictwa Literackiego. Tekst jest subiektywną oceną autora, redakcja nie identyfikuje się z opiniami w nim zawartymi.
