George B. McClellan i Robert E. Lee, dowódcy w wojnach siedmiodniowych

25 czerwca 1862 roku rozpoczęły się bitwy siedmiodniowe w trakcie kampanii półwyspowej

Tego dnia 1862 roku rozpoczęły się bitwy siedmiodniowe w trakcie kampanii półwyspowej w czasie wojny secesyjnej (w okolicach Richmond w stanie Wirginia)

Bitwy siedmiodniowe to seria sześciu najważniejszych potyczek stoczonych w czasie wojny secesyjnej w dniach od 25 czerwca do 1 lipca. W jej wyniku armia Potomaku pod wodzą gen. Dyw. George’a McClellana została wyparta z półwyspu Wirginia przez gen. Roberta E. Lee.

W marcu 1862 roku wojska pod dowództwem George’a McClellana zaczęła się kampania na półwyspie Wirginii. Celem armii Północy było zdobycie stolicy Konfederacji – Richmond, co zakończyło by wojnę. Armia Potomaku zatrzymała się w Forrcie Monroe, skąd zaczęła swój marsz w kierunku stolicy. Po drodze nie obyło się bez kilku potyczek z wojskami generała Josepha Johnstona.

Pierwszą bitwą w tej kampanii była bitwa pod Oak Grove, stoczona 25 czerwca. Jako pierwsze zaatakowały w niej wojska Unii, które zamierzały zdobyć Williamsburg Road, gdzie znajdowały się podciągnięte oddziały. Ze względu na bagnisty teren atak zakończył się klęską, wieczorem obydwie armie przerwały walkę.

Bitwa pod Oak Grove była pierwszym starciem siedmiodniowej bitwy, które okazało się jednocześnie ostatnim ofensywnym działaniem wojsk Północy w trakcie trwania tej kampanii półwyspowej. Rankiem następnego dnia rozpoczął się atak wojsk konfederackich.

Comments are closed.