Tego dnia 1944 roku w Warszawie przedstawiciele najważniejszych stronnictw politycznych uznających rząd RP w Londynie powołali Radę Jedności Narodowej (RJN)
Rada Jedności Narodowej – RJN, powołana została przez Delegata RP na Kraj i była kontynuacją Komitetu Porozumiewawczego i Krajowej Reprezentacji Politycznej.
W swojej deklaracji programowej „O co walczy naród Polski?” RJN domagała się:
- niepodległości Polski,
- ustroju demokratycznego,
- realizacji reform społecznych i gospodarczych,
- zaprzestania terroru i prześladowań osób związanych z Polskim Państwem Podziemnym.
W skład RJN wchodziło 17 osób, po trzech przedstawicieli głównych ugrupowań politycznych – Stronnictwa Ludowego, Stronnictwa Narodowego i PPS-WRN oraz po jednym przedstawicielu organizacji – Ojczyzna, Chłopska Organizacja Wolności „Racławice”, Zjednoczenie Demokratyczne, a także Kościoła katolickiego.
W imieniu plenum działała Komisja Główna złożona z pięciu osób. Przewodniczącym RJN Został Kazimierz Pużak (PPS-WRN). Po utworzeniu Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej RJN 1 lipca 1945 r. rozwiązała się i uchwaliła manifest „Do Narodu Polskiego i Narodów Zjednoczonych” oraz „Testament Polski Walczącej”, zwierający m. in. żądanie wycofania wojsk sowieckich z Polski i zaprzestania prześladowań politycznych wobec żołnierzy Polskiego Państwa Podziemnego.
(Na zdjęciu Kazimierz Pużak „Bazyli” – przewodniczący RJN, jeden z przywódców PPS-WRN. Fot. Wikimedia Commons)
