Dawno żaden film aż tak mocno mnie nie poruszył. Poszedłem do kina z nadzieją na dobry film o Szekspirze, ale Hamnet Chloe Zhao przerósł moje najśmielsze oczekiwania. Po zakończeniu seansu nie mogłem się powstrzymać i zacząłem klaskać…
William Szekspir znany jest całemu światu jako największy dramatopisarz w historii ludzkości. Któż z nas nie zna „Hamleta”, „Romea i Julii”, „Makbeta” oraz „Otella”? Pomimo to, aż do chwili obecnej nie mieliśmy sposobności poznać go nie jako „postać z pomnika”, ale jako zwykłego, żywego człowieka z krwi i kości. Film Chloe Zhao po mistrzowsku wypełnia to zadanie…
Rozdarcie pomiędzy życiowym powołaniem a miłością do żony i dzieci
Już pierwsze sekundy filmu poruszają do głębi nasze emocje. Młody Will ( w tej roli Paul Mescal) poznaje Agnes (Jessie Buckley) i od razu pała do niej gorącym uczuciem. Ona początkowo odrzuca jego zaloty, ale po wysłuchaniu jego opowieści o Orfeuszu i Eurydyce ulega jego urokowi i zakochuje się w nim bez pamięci. Ich związek jest mocno nie w smak ich rodzinom, ale gdy Agnes zachodzi w ciążę, chcąc nie chcąc wyrażają zgodę na ich ślub. Agnes rodzi córkę, która otrzymuje imię Suzanna. Wydawało się, że historia zakończyła się szczęśliwym happy endem.
Jednak nie w tym przypadku… Will, pomimo swojej wielkiej miłości do żony i córki, nie może sobie poradzić z życiem w małym, sennym miasteczku. Czuje w sobie wielkie powołanie do roli dramatopisarza i aktora, które może spełnić tylko w Londynie. Agnes widząc to, zgadza się na jego przystąpienie do trupy aktorskiej i wyjazd do Londynu, pomimo, że jest ponownie w ciąży. Will wyjeżdża i małżonkowie obiecują sobie, że gdy znajdzie w Londynie odpowiednie mieszkanie, Agnes dołączy do niego z dziećmi.
Tragedia rodzinna i jej konsekwencje
Pod nieobecność męża, Agnes rodzi bliźnięta, które otrzymują imiona Hamnet i Judith. Judith cudem udaje się przeżyć swoje trudne narodziny. Przerażona tym młoda matka stara się w następnych latach za wszelką cenę chronić jej zdrowie, ponieważ obawia się, że ją straci.
Z tego powodu, nie przenosi się ostatecznie z dziećmi do Londynu, do przebywającego tam męża, ponieważ obawia się, że niezdrowe powietrze wielkiego miasta może spowodować śmierć małej Judith. Kończy się na tym, że Will pozostaje sam w Londynie, odwiedzając żonę i dzieci od czasu do czasu.
Pomimo wszystkich środków ostrożności zastosowanych przez Agnes, Judith zapada na ciężką chorobę, która prowadzi ją do śmierci. Jej brat bliźniak deklaruje, że oddaje swoje życie w zamian za życie swojej ukochanej siostry, kładzie się obok niej w łóżku wskutek czego zaraża się od niej chorobą i umiera, podczas gdy Judith wraca do zdrowia. Zrozpaczeni stratą syna małżonkowie pogrążają się w głębokiej rozpaczy. Agnes po raz pierwszy zaczyna mieć żal do męża, o to, że nie było go przy niej w czasie choroby i śmierci ich syna.
Następnie dusza Agnes pogrąża się w głuchej rozpaczy, jednak ze względu na obowiązki wobec dwóch żyjących córek, stara się ona żyć dalej dla nich. Will wraca do Londynu i zaczyna pisać największe dzieło swojego życia, które w jego zamyśle ma być także hołdem dla zmarłego synka. Nosi ono tytuł „Hamlet” [w czasach Szekspira Hamlet i Hamnet były dwoma wariantami tego samego imienia] Agnes przybywa do Londynu i ogląda inscenizację najnowszego dzieła swojego męża. Wiedząc, że poświęcone jest ono pamięci ich zmarłego dziecka odnajduje wreszcie ukojenie swojego bólu, tak samo jak i jej mąż…
Film „Hamnet” powstał na podstawie książki Maggie O’Farrell, która jest także autorką scenariusza do niego wespół z Chloe Zhao. Chloe Zhao podjęła się także znakomicie roli reżyserki tego wielkiego dzieła, które jest wyjątkowe pod każdym względem.
Ze wszystkich aktorów najbardziej ujął Paul Mescal, odtwórca roli Szekspira. Genialnie udało mu się ukazać silne rozdarcie emocjonalne swojego bohatera pomiędzy głęboką miłością do żony i dzieci, a przenikającym go wzdłuż i wszerz powołaniem artystycznym, które po prostu MUSI zrealizować, gdyż czuje, że jest to jego życiowa misja do wypełnienia.
Najwyższe wyrazy uznania należą się także Jessie Buckley, filmowej żonie Szekspira, która przez cały okres trwania filmu jest osobą wyjątkowo silną wewnętrznie, przepełnioną poczuciem obowiązki wobec ukochanego męża i dzieci, którym poświęca cały swój czas i całe swoje życie.
Wzruszył mnie także wyjątkowo silnie Jacobi Jupe, odtwórca roli małego Hamneta, szczególnie w scenie, kiedy decyduje się oddać życie w celu ocalenia ukochanej siostry, ale nie tylko w niej.
Film Chloe Zhao to najbardziej wartościowe dzieło, które obejrzałem w kinie w ciągu ostatnich 10 lat. To genialne dzieło w sposób wyjątkowo wstrząsający ukazuje całe spektrum ludzkiej natury, przede wszystkim jej rozdarcie z powodu trudności jednoczesnej realizacji wszystkich najważniejszych życiowych potrzeb (miłości, realizacji własnego życiowego powołania), a także problem bólu po stracie ukochanego dziecka i konieczności dalszego życia po tej tragedii. To filmowe arcydzieło jest naprawdę godne Williama Szekspira!
Ocena recenzenta: 6/6
Konrad Ruzik
