Spisek Pazzich – zamach na braci Medyceuszy: Juliana i Wawrzyńca, który miał pozbawić życia ich obu. Skutkował zabójstwem tylko Juliana. Jego kochanka była wtedy w ciąży pod sercem nosiła dziecko, które wkrótce miało zostać papieżem, przyjmując imię Klemens VII. Za tą straszliwą zbrodnią stał inny papież, fundator Kaplicy Sykstyńskiej – Sykstus IV.
Śmierć dziadka królowej Bony, Galeazzo Marii Sforzy sprawiła, że Wawrzyniec Medyceusz stracił swojego sojusznika. To spowodowało, że ród Pazzich zaczął planować, wraz z papieżem Sykstusem IV zamach na Medyceuszy. Ojciec Święty planował zastąpić ich we Florencji swoim siostrzeńcem – Girolamo Riario. Plan polegał na tym, aby pozbyć się obu braci Medyceuszy, zarówno Juliana, jak i Wawrzyńca!
Początkowo miejscem zamachu miał być wiejski pałacyk Medyceuszy. Miano tam powitać papieskiego krewnego – Rafaele Sansoniego Riaria. Jednak zrządzeniem losu przebywał tam tylko jeden z braci Medyceuszy – Julian, a celem zamachu, jak już wspomniałem wcześniej był również jego brat – Wawrzyniec. W związku z tym przesunięto planowany zamach o kilka godzin, a ponadto zmieniono miejsce jego przeprowadzenia. Tym razem miała być to florencka katedra.
Papież Sykstus IV chciał się wycofać z tych planów, ale członkowie rodu Pazzich przekonali papieża, że zamordowanie obu braci Medyceuszy jest jedynym sposobem na skuteczne się ich pozbycie. Ostatecznie papież się zgodził. Zamach miał przeprowadzić Giovanni Montesicco, jednak odmówił, gdy dowiedział się, że zamach ma zostać przeprowadzony w katedrze. Uznał, że kościół to miejsce święte i nie godzi się nikogo w nim zabijać. W związku z jego odmową, do tej zbrodniczej akcji zostało wyznaczonych dwóch… księży! Zaatakowali oni obu braci Medyceuszy. Julian Medyceusz został zasztyletowany, natomiast jego brat Wawrzyniec został ranny, ale udało mu się schronić w katedralnej zakrystii.
Konsekwencje spisku Pazzich
Ostatecznie nie udało się zamordować obydwu braci Medyceuszy. Zemsta Wawrzyńca Wspaniałego była okrutna! Część spiskowców zamordowano, a część została wygnana. Śmierci uniknął natomiast papieski siostrzeniec Girolamo Riario. Przysiągł on Wawrzyńcowi Wspaniałemu, że nie brał udziału w zamachu. Wśród represji po zamachu na Juliana Medyceusza, było zamordowanie księży. Odpowiedzią Sykstusa IV było nałożenie na Florencję interdyktu! Ojciec Święty nałożył także ekskomunikę na Wawrzyńca Wspaniałego.
Sykstus IV przekonał także króla Neapolu Ferdynanda I Ferrante do ataku na Florencję, jednak Wawrzyńcowi Wspaniałemu ostatecznie udało się odwieść pradziadka królowej Bony od tego pomysłu.
Papież, który nigdy nie poznał ojca!
W chwili tragicznej śmierci Juliana Medyceusza, jego kochanka była w zaawansowanej ciąży. 26 maja 1478 roku, czyli równo miesiąć po tragicznym zamachu, urodził się syn Juliana i jego metresy Fioretty Gorini, któremu na cześć ojca nadano imię Giuliano Zenobio. Jego kuzyn – papież Leon X nadał mu w 1513 roku kreację kardynalską. Został też wtedy mianowany arcybiskupem Florencji. Ciekawostką jest to, że Klemens VII, bo takie imię jako papież, przyjął nieślubny syn Juliana Medyceusza jako papież, Ojcem Świętym został po śmierci papieża Hadriana VI, który był ostatnim papieżem, który nie pochodził z Włoch do czasów św. Jana Pawła II.
Klemens VII, po śmierci swojego kuzyna – Leona X, został opiekunem swojej krewnej, późniejszej królowej Francji Katarzyny Medycejskiej, która urodziła się 13 kwietnia 1519 roku. Niedługo po swoich narodzinach straciła swoją matkę, która zmarła 28 kwietnia 1519 roku, a jej ojciec tydzień później – 4 maja 1519.
To właśnie Klemens VII był inicjatorem małżeństwa Katarzyny Medycejskiej z synem króla Francji Franciszka I Walezjusza – Henrykiem II Walezjuszem. Warto wspomnieć, że przyszła królowa Francji jak i cały ród Medyceuszy miał wielu przeciwników, którzy, aby zapobiec wyniesienia jej kiedykolwiek na tron, planowali umieścić ją w domu publicznym, co nie doszło do skutku.
Medyceusze mieli wrogów także wśród Habsburgów. W 1527 roku doszło do tzw. Sacco di Roma, czyli złupienia Rzymu, w wyniku którego papież Klemens VII musiał salwować się ucieczką przed wojskami cesarza Karola V Habsburga. Wydarzenia te papież zapamiętał na długo, bo gdy król Anglii Henryk VIII Tudor chciał unieważnić małżeństwo ze swoją pierwszą żoną Katarzyną Aragońską, która była ciotką cesarza Karola V Habsburga, to Klemens VII nie wyraził zgody na to. Bał się konsekwencji ze strony cesarza.
Historia papieża Klemensa VII to przykład na to, że duchowni to nie święte krowy, lecz ludzie, którzy zawsze mieli ludzkie problemy i własne tragedie.
Bibliografia:
- Marcello Simonetta, Tajemnica Montefeltra. Intrygi dworskie. Od spisku Pazzich do powstania Kaplicy Sykstyńskiej, Poznań 2021.
- Robert J. Knecht, Królowie Francji 1328-1589, Kraków 2020.
- Amy Licence, Kobiety Henryka VIII, Kraków 2020.