Wampir z Kamienia Pomorskiego

Wykopano go dwa lata temu, przebadali go specjaliści, a po badaniach powrócił na miejsce, w którym go odnaleziono. Mowa o słynnym „wampirze” z Kamienia Pomorskiego, którego okaleczono charakterystyczny sposób. Ma on zostać wystawiony w Muzeum Historii Ziemi Kamieńskiej.

Antropolog z Uniwersytetu Szczecińskiego, prof. Karol Piasecki mówi, iż na pewno nie jest to szkielet prawdziwego wampira. Wyniki badań pokazują uszkodzenia tych szczątków: kawałek cegły w zębach, a także ślady przebicia, prawdopodobnie metalowymi gwoździami, w kości udowej i piszczelowej. Według nich miało to miejsce wtedy, gdy ze zwłok został już tylko szkielet, czyli wiele lat po śmierci domniemanego wampira i wiele lat temu. Jego pochówek prawdopodobnie odbył się ok. XVI-XVII w. na cmentarzu znajdującym się w tym czasie koło kościoła, a od XVIII w. już tam nikogo nie chowano. Podczas prac na dawnym targowisku archeolodzy natknęli się na te szczątki. Według teorii prof. Piaseckiego grabarze uszkodzili szkielet, przy czym zastanawiające jest, dlatego w ogóle do tego doszło: czy ci grabarze byli nietrzeźwi i widok kości ich przeraził, czy dziwny wydawał im się dodatkowy szew na czaszce, który dzielił kość czołową na dwie części. Myślano także o tym czy zęby tego szkieletu nie wydawały im się jakoś dziwnie wyszczerzone, choć zachowały się tylko przednie zęby w żuchwie. Przy czym faktem jest, iż kawałek cegły w tych zębach miał uniemożliwić „wampirowi” gryzienie, zaś jego kości przebito, by nie mógł on wstać z grobu. Choć zmarłego uważano za wampira, to przy szczątkach nie znaleziono osikowego kołka – według wierzeń najskuteczniejszy sposób, żeby zabić wampira. Antropolog wyjaśnił jednak i to: „tego kołka nie dało się nigdzie wbić, gdyż po wykopaniu zwłok okazało się, że są tam tylko kości”. Naukowiec wyjaśnia rownież, iż nie ma zbyt wielu zachowanych przykładów wampirycznych praktyk, które miały uniemożliwić wampirom wstanie z grobu. Najpopularniejszą z nich było chowanie zmarłego twarzą do ziemi – wówczas wierzono, ze gdyby taki wampir się obudził, to wtedy poszedłby w głąb ziemi. Kościół katolicki zresztą zabrania takich praktyk, a za ich stosowanie groziła ekskomunika, a w najgorszym przypadku nawet stos. Specjalna wystawę przygotowuje Muzeum Historii ziemi Kamieńskiej, a jej główną atrakcja ma być przykład pochówku wampirycznego.

Źródło: www.rmf24.pl

Fot.: Rycina Kamienia Pomorskiego z Wielkiej Mapy Księstwa Pomorskiego z 1618 r. Fot. Wikipedia Commons.

Agata Śródkowska

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*