Tego dnia 1304 roku, po czteromiesięcznym, oblężeniu poddał się szkocki zamek Stirling
Oblężenie zamku Stirling zakończyło się, gdy został on zdobyty przez wojska angielskiego monarchy Edwarda I. Oblężenie to miało miejsce podczas pierwszej wojny o niepodległość Szkocji.
Po pokonaniu armii Williama Wallace’a pod Falkirk w 1298 roku, aż sześć lat musiał poświęcić król angielski na zyskanie całkowitej kontroli nad Szkocją. Ostatnim punktem oporu, który nie ugiął się jeszcze pod jego rządami, był właśnie zamek Stirling. W kwietniu 1304 roku, Edward na czele armii wyposażonej w 12 machin oblężniczych rozpoczął oblężenie zamku.
Przez cztery miesiące twierdza była ostrzeliwana przez pociski (zrobione dzięki rozebraniu dachów pobliskich kościołów), ogień grecki, kamienne głazy a nawet jakiś rodzaj mieszanki prochu. Od początku oblężenia, zniecierpliwiony brakiem postępów Edward nakazał głównemu inżynierowi, mistrzowi Jakubowi z Saint George, rozpoczęcie prac nad nową, znacznie potężniejszą machiną oblężniczą.
Był nim wielki trebusz, którego nazwano ,,Warwolf’’. W co najmniej trzymiesięcznej budowie machiny wzięło udział pięciu mistrzów ciesielskich i 49 innych robotników.
Oddział obrońców dowodzony przez sir Williama Oliphanta mógł poddać się 24 lipca, po tym jak wcześniej Edward odmówił przyjęcia jego kapitulacji dopóki Warwolf nie został przetestowany. Ponoć machina miotała pociski o wadze aż trzystu funtów, które zniszczyły dużą część muru obronnego. Warwolf uważany jest za największy i najpotężniejszy trebusz jaki kiedykolwiek powstał.
Pomimo wcześniejszych gróźb, Edward oszczędził wszystkich Szkotów w garnizonie, zabijając tylko Anglika, który wcześniej oddał zamek w szkockie ręce. Sir William Oliphant został zaś uwięziony w londyńskim Tower.
