20 stycznia 1826 roku zmarł Stanisław Staszic

Stanisław Staszic urodził się w mieszczańskiej rodzinie w Pile w dniu 6 listopada 1755 r. . Był synem Wawrzyńca i Katarzyny Stasiców. Jego ojciec był burmistrzem piły.  W wieku 24 lat został duchownym. W 1781 r. otrzymał posadę wychowawcy synów Andrzeja Zamoyskiego. Rok później otrzymał doktorat obojga praw Akademii Zamojskiej i tamtejszą katedrę języka francuskiego. W pierwszych latach Sejmu Czteroletniego przebywał w Warszawie. W roku 1801 kupił domy dla siedziby Towarzystwa Przyjaciół Nauk (na członka TPN powołany w roku 1800). Od 1808 r. prezes tego towarzystwa. W 1816 r. założył Towarzystwo Rolnicze Hrubieszowskie, stając się prekursorem spółdzielczości w Polsce. Członek Rady Stanu Królestwa Polskiego. Odegrał ważną rolę w rozwoju przemysłu (plan rozbudowy Staropolskiego Okręgu Przemysłowego, pierwsze huty cynku). Był mecenasem i promotorem wynalazcy Abrahama Sterna. Jego ważniejsze dzieła to: „Uwagi nad życiem Jana Zamoyskiego”(1787), „Przestrogi dla Polski” (1790), „O ziemiorództwie Karpatów i innych gór i równin Polski” (1815), „Ród ludzki” (1820).

Fot.: Wikimedia Commons

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*