27 czerwca 1902 roku w Sadolesiu (pow. węgrowski) urodził się Stanisław Wycech

Polski żołnierz walczący w dwóch wojnach światowych, wojnie polsko-bolszewickiej i powstaniu warszawskim. Najstarszy polski weteran I wojny światowej (do 2008 roku).

Wychowany na Trylogii Henryka Sienkiewicza, w 1915 zostaje młodym posłańcem w wieku 13 lat. Kończąc niespełna 16 lat w 1917 roku wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej, w listopadzie następnego roku najpierw zasilił szeregi 22 pułku piechoty w Siedlcach, później wstąpił do 15 pułku piechoty „Wilków”. 

W 1920 roku walczył razem z 9 Dywizją w wojnie polsko-bolszewickiej, bił się pod Warszawą. 

W latach II wojny światowej przewoził broń dla AK w obrębie powiatu węgrowskiego oraz zajmował się kolportażem prasy podziemnej. Walczył w powstaniu warszawskim pełniąc funkcję Komendanta Ochrony Cywilnej na Dolnym Mokotowie i Czerniakowie.

Po upadku powstania wysłany do obozu w Pruszkowie, następnie skierowany na przesiedlenie do Wolbromia. Po wojnie związał się z warszawskim PSL i jej organem prasowym – „Gazetą Ludową”. W 1946 roku brał udział w kampanii przedwyborczej do Sejmu, po wyborach trafił do więzienia z wyrokiem śmierci. Dzięki interwencji swojego brata stryjecznego Czesława (ministra oświaty w Tymczasowym Rządzie Jedności Narodowej) wyrok uchylono a Stanisława zwolniono z aresztu.

Mieszkał na warszawskiej Woli. Od 1992 wdowiec. Był dziadkiem pięciorga dzieci, dla ósemki następnych był pradziadkiem oraz prapradziadkiem dla czwórki. Od 2000 roku honorowy obywatel Radzymina. Umarł w Warszawie 12 stycznia 2008 roku. Uroczystości pogrzebowe miały miejsce 25 stycznia na Cmentarzu Powązkowskim.

Odznaczony m.in. 
Krzyżem Niepodległości z Mieczami, 
Krzyżem za Udział w Wojnie 1918-1921
Medalem „Za zasługo dla ZKRP i BWP”
Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (15.08.2007)

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*