3 października 1655 roku miała miejsce bitwa pod Wojniczem

Tego dnia 1655 roku rozegrała się bitwa pod Wojniczem

Bitwa pod Wojniczem to starcie w ramach wojny polsko-szwedzkiej, tzw. „potopu”.

Karol Gustaw dotarł do Krakowa, jednak zanim przystąpił do oblężenia, postanowił rozbić armię Jana Kazimierza.

Armią królewską dowodził hetman polny koronny Stanisław Lanckoroński. Postanowił on ukryć się na południe od swych głównych sił i przygotować zasadzkę na Szwedów. Gdy nadeszły wojska Karola Gustawa, doszło do silnego uderzenia, jednak atak zasadzkowy został sparowany przez oddział Ridderhielma. W tym czasie w centrum uderzył ks. Dymitr Wiśniowiecki, jednak zostali oni ostrzelania przez ukrytych w wąwozie muszkieterów oraz zaatakowani z flanki przez rajtarów.

Wiśniowiecki nie wsparty na czas przez drugi rzut musiał ustąpić. W tym momencie zachwiało się centrum i wojska polskie zaczęły uciekać. Spory wpływ na to miała grupa rajtarów Burhardta Mullera, która idąc wąwozem wyszła na tyłach Polaków. Lanckoroński próbował zapanować nad sytuacją i o mały włos nie dostał się do niewoli.

Polacy położyli nacisk na zaskoczenie nie próbując oskrzydlić wroga. Wysoka manewrowość Szwedów oraz nieudana zasadzka była przyczyną klęski.

One Comment

  1. Mateusz Gawlik

    „Po polskiemu” to napisane, że szkoda słów…

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*