Justine Picardie, Coco Chanel. Legenda i życie
Mała czarna, flakon perfum No.5 i charakterystyczne podwójne C – są to pierwsze skojarzenia, jakie przychodzą na myśl w odniesieniu do Coco Chanel. Jej osoba od ponad stu lat fascynuje i budzi kontrowersje. Z legendą jednej z najsłynniejszych Francuzek postanowiła zmierzyć się Justine Picardie w książce Coco Chanel. Legenda i życie.
Justine Picardie jest brytyjską pisarką i byłą redaktorką naczelną magazynu Harper’s Bazaar. W jej twórczości szczególne miejsce zajmują dwie biografie: siostry Christiana Diora – Catherine oraz Coco Chanel.
Coco Chanel. Legenda i życie – wydanie
Drugie wydanie książki Coco Chanel. Legenda i życie jest takie, jak jej główna bohaterka: eleganckie. Twarda oprawa opatrzona jest obwolutą, a w szacie graficznej okładki wykorzystano dwa najczęściej wybierane przez Chanel kolory – czerń i biel.
To połączenie jest proste, a zarazem wyraziste. Wewnątrz znajdziemy 23 rozdziały uzupełnione bibliografią i indeksem oraz masę pięknych zdjęć i grafik. Po raz kolejny moja wewnętrzna książkowa sroczka jest bardzo ukontentowana.
Legenda uświęca sławę*
Autorka na początku poddaje w wątpliwość, czy jej książka może podołać legendzie Chanel i jej złożonej osobowości. Ja – często w zwykłych jeansach i flanelowej koszuli – zastanawiałam się z kolei, czy sprostam tej historii i jak przemówi do mnie jako osoby, która posiada nienachalne rozeznanie w trendach. Po lekturze mogę z całą pewnością stwierdzić, że Coco Chanel. Legenda i życie to wynik pasji i wieloletnich badań Justine Picardie, a ja dałam się porwać tej niesamowitej historii.
Książka jest napisana pięknym językiem. Autorka opowiada o Mademoiselle z wielkim zaangażowaniem i skrupulatnie bada niemal wszystkie miejsca z nią związane. Opisy klasztoru-sierocińca w Aubazine czy apartamentu przy rue Cambon 31 są drobiazgowe, a jednocześnie bardzo plastyczne. Można odnieść wrażenie, że duch Chanel obserwował Picardie przy jej pracy.
Pewnym jest, że opisanie losów Chanel to bardzo trudne zadanie, a sama projektantka nie ułatwiała go swoim biografom. Tak naprawdę nikt do końca nie zna prawdziwych wydarzeń z jej wczesnego dzieciństwa. Coco Chanel podawała różne, często sprzeczne wersje historii tego etapu. Wiadomo jednak, że był on pełen mroku, chaosu, biedy i samotności.
Przyznam, że rozdziały opowiadające o dzieciństwie i wczesnej młodości Mademoiselle były najtrudniejsze w odbiorze. Burzliwe losy Chanel przełożyły się na chaos w narracji. Na początku przeszkadzały mi te niejasności, brak spójnej wersji. Można sobie zadać pytanie, czy to, że Chanel „stworzyła samą siebie” i wykreowała towarzyszącą jej otoczkę jest imponujące, czy może odbiera jej nieco autentyczności.
Moda […] jest stanem umysłu
Z każdym kolejnym rozdziałem historia Chanel staje się coraz bardziej uporządkowana. Relacje bliskich CC tłumaczą jej decyzję o tuszowaniu przeszłości: Ona zmyśliła tyle rzeczy – zmyśliła bajkę, która nie miała nic wspólnego z rzeczywistością – ale z kolei stała się bohaterką własnej bajki, bo pokonała drogę z sierocińca w Aubazine do rue Cambon. Prawda była dla niej zbyt bolesna; ukrywała ją, żeby siebie chronić i znalazła sposób na odsuwanie na boczny tor tych spraw, które ją raniły.
Trudny start w życie Chanel przełożył się na jej wyczucie stylu i spojrzenie na modę. Potrafiła połączyć elegancję z prostotą i wygodą. Z wielką klasą ignorowała konwenanse, a jednocześnie jej projekty doskonale broniły się w trudnych czasach.
Niesamowite, jak Chanel rozwinęła skrzydła, zaczynając od małej firmy kapeluszniczej, sfinansowanej przez jej kochanków. Prowadziła dobrze prosperujący dom mody w czasie I wojny światowej. Jej biznes przetrwał nie tylko bez szwanku, ale również, dzięki stawianiu na pierwszym miejscu wygody połączonej z kobiecością, stał się odpowiedzią na potrzeby kobiet w tak niesprzyjających warunkach. Ostatecznie moda powinna być wyrazem miejsca, chwili.
Moda przemija, styl pozostaje
Coco Chanel. Legenda i życie pokazuje, że Mademoiselle żyła tak intensywnie, że spokojnie mogłaby obdzielić swoimi przeżyciami kilka osób. Ze stron książki wyłania się obraz kobiety pełnej sprzeczności. Z jednej strony poznajemy jej trudne, często toksyczne relacje miłosne i przyjacielskie, z drugiej natomiast w jej życiorysie przewijają się nazwiska znanych polityków (Churchill) i artystów (Dali, Picasso). Chanel kochała jazdę konną i wędkowanie, ale jednocześnie nie stroniła od wystawnych kolacji, rautów i drogich apartamentów.
Te przeciwieństwa widoczne były również w jej projektach. Widzimy w niej wizjonerkę, wyprzedzającą swoje czasy, która jest symbolem modowej rewolucji. Mała czarna już na stałe „weszła do szaf” kobiet na całym świecie. Perfumy Chanel No.5 są synonimem luksusu, ale sama ich twórczyni z pełnym przekonaniem łączyła je ze sztuczną biżuterią i słomkowymi kapeluszami. I chyba to właśnie ta pewność siebie i upór sprawiły, że Coco Chanel inspiruje do dziś.
Coco Chanel. Legenda i życie – podsumowanie
Lektura książki Coco Chanel. Legenda i życie była bardzo ciekawym doświadczeniem. Mimo początkowego chaosu i kilku dłużyzn, była to fascynująca podróż. Można było poczuć się tak, jakby podglądało się Mademoiselle przy pracy i towarzyszyć jej w codziennym (choć tak bardzo niezwykłym) życiu. Chyba czas wygrzebać z szafy moją własną małą czarną.
Wydawnictwo Rebis
Ocena recenzenta: 4,5/6
Aleksandra Bernatek-Krakowiak
*wszystkie cytaty pochodzą z książki Coco Chanel. Legenda i życie
Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Rebis.
