Kolejny krok prokuratorów IPN w śledztwie dotyczącym zabójstwa ks. Franciszka Blachnickiego

Prokuratorzy IPN zdecydowali się na ekshumację zwłok księdza Franciszka Blachnickiego w związku z podejrzeniem zabójstwa duchownego. Założyciel Ruchu Światło-Życie w 1987 roku prawdopodobnie został zamordowany przez funkcjonariuszów Ministerstwa Spraw Wewnętrznych PRL.

13 października 2020 roku ekshumowano zwłoki ks. Blachnickiego z krypty znajdującej się w kościele parafialnym w Krościenku nad Dunajcem. Prokuratorzy IPN liczą, że sądowo-lekarska sekcja zwłok ks. Blachnickiego oraz badania biegłych w zakresie medycyny, genetyki, antropologii, toksykologii i kryminalistyki przyniosą nowe argumenty weryfikujące przyczyny śmierci duchownego.

„Dzięki badaniom biegłych chcemy doprowadzić do procesowej weryfikacji okoliczności śmierci ks. Franciszka Blachnickiego, w szczególności odnoszących się do jej przyczyny i mechanizmu” – podkreślił prok. Pozorski.

Od kwietnia 2020 roku katowicka Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu pod przewodnictwem prokuratora Michała Skwary na nowo podjęła śledztwo. W 2006 roku umorzono postępowanie, ale wedle IPN pojawiły się nowe istotne dane. Prokuratorzy przyjęli kwalifikację prawną zabójstwa ks. Blachnickiego jako zbrodnię komunistyczną stanowiącą zbrodnię przeciwko ludzkości. IPN chce potraktować zabójstwo duchownego jako zbrodnię wymierzoną w opozycję antykomunistyczną w Polsce.

Ks. Blachnickiego przebywającego w niemieckim Carlsbergu rozpracowywała dwójka agentów Departamentu I MSW „Yon” i „Panna” (tak faktycznie małżeństwo: Jolanta i Andrzej Gontarczykowie). Pomagali duchownemu w tworzeniu Chrześcijańskiej Służby Wyzwolenia Narodów, a tak faktycznie inwigilowali oraz próbowali sabotować działania księdza.

Franciszek Blachnicki urodził się 24 marca 1921 r. w Rybniku. Był założycielem i duchowym ojcem Ruchu Światło-Życie. Walczył z okupantem niemieckim w czasie II wojny światowej, trafił do KL Auschwitz. Po wojnie wstąpił do Śląskiego Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie. Święcenia przyjął w 1950 r. Od grudnia 1981 r. przebywał na emigracji. W roku 1982 osiadł w ośrodku polskim Marianum w Carlsbergu w RFN. Był inicjatorem Krucjaty Wstrzemięźliwości, założycielem Krucjaty Wyzwolenia Człowieka, Chrześcijańskiej Służby Wyzwolenia Narodów, Międzynarodowego Centrum Ewangelizacji Światło-Życie w Carlsbergu.

Duchowny został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Krzyżem Oświęcimskim. W 1995 r. rozpoczął się jego proces beatyfikacyjny.

Źródło: dzieje.pl

Maciej Polak

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*