Ostatnie wydarzenia z kalendarium historycznego

Odsłonięcie tablicy upamiętniającej ofiary niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego KL Warschau

Odsłonięcie tablicy upamiętniającej ofiary niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego KL Warschau

Na ścianie Parafii Matki Bożej Królowej Polskich Męczenników w Warszawie odsłonięto tablicę upamiętniającą ofiary niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego KL Warschau. Wydarzeniu towarzyszyło otwarcie wystawy poświęconej obozowi KL Warschau.

Na tablicy napisano „Matce Bożej Królowej Polskich Męczenników zawierzamy ukrywania białą historii. Pamięć 200 tys. Polaków zamordowanych w Warszawie w niemieckim obozie śmierci KL Warschau w latach 1942-1944”. Przed tablicą zapalono znicze i złożono wieńce m.in. od Stowarzyszenia Józefa Piłsudskiego w Kanadzie, Społecznej Fundacji Pamięci Narodu Polskiego w Warszawie oraz radnych Prawa i Sprawiedliwości.

Podczas mszy świętej poprzedzającej uroczystość odsłonięcia w trakcie homilii o. Waldemar Gonczaruk powiedział, że „w centrum okupowanej stolicy Polski był obóz KL Warschau, objęty zmową milczenia”. Przypomniał także postać sędzi Marii Trzcińskiej, prowadzącej śledztwo i badania zbrodni niemieckich w Polsce w czasie II wojny światowej. Z pomocą dyrektora Archiwum Akt Nowych, Tadeusza Krawczaka, odnalazła oryginalne dokumenty dotyczące powołania tego obozu.

11 czerwca 1943 r. Reichsfuehrer SS Heinrich Himmler wydał rozkaz o utworzeniu obozu koncentracyjnego Konzentrationslager Warsachu, potocznie zwanego „Gęsiówką”. Według badań Marii Trzcińskiej, obóz ten zlokalizowany był w trzech częściach Warszawy: na terenie getta warszawskiego, w okolicach Dworca Zachodniego i na Kole. Łącznie zajmował ok. 120 ha. Na jego terenie, Niemcy wybudowali 111 baraków, które mieściły ok. 40 tys. osób. Zdaniem historyka Bogusława Kopka, na podstawie dokumentacji historycznej, źródłowej oraz fotografii lotniczych i naziemnych, obóz istniał wyłącznie na terenie zlikwidowanego getta. Twierdzi także, że w KL Warschau zginęło ok. 20 tys. osób, głównie Polaków i Żydów.

Obóz został wyzwolony 5 sierpnia 1944 r. podczas powstania warszawskiego przez żołnierzy Armii Krajowej batalionu „Zośka”. Po wojnie na terenie dawnego obozu było więzienie, najpierw wykorzystywane przez NKWD, później UB, z przeznaczeniem dla więźniów kryminalnych i politycznych. Zburzono je pod koniec lat 50. XX w.

Źródło: dzieje.pl

Fot.: Wikimedia Commons

Emilia Ostapowicz

Partnerzy



Przewiń do góry