Aneta Krasińska, Pianistka
Kim jest tytułowa pianistka? Jak wyglądało jej życie zanim znalazła się w Wielkiej Brytanii? Co działo się z nią i jej bliskimi w czasie II wojny światowej? Czy udało jej się wrócić do Polski? Czy odnalazła swoją miłość, której szukała przez wiele lat na emigracji? Na te pytania czytelnicy zainteresowani losami Amelii Bogdańskiej znajdą odpowiedź w najnowszej powieści Anety Krasińskiej – Pianistka, która ukazała się w tym roku nakładem wydawnictwa Skarpa Warszawska.
Poszukując lektury na wakacyjny wyjazd pomyślałam o powieści A. Krasińskiej z kilku powodów. Przede wszystkim szukałam powieści, która łączyłaby ciekawą historię kobiety na tle wydarzeń historycznych. Wybierając omawianą powieść bez wątpienia nie zawiodłam się. Lektura okazała się bardzo ciekawą, a co warte dodania nie jest ona tylko dla osób, które poznały już wcześniej postać Amelii Bogdańskiej w innej książce autorki, ale może ją przeczytać także osoba sięgająca po powieść autorki po raz pierwszy.
Akcja powieści rozwija się równolegle w teraźniejszości oraz w latach jej młodości, dzięki czemu poznajemy bohaterkę jako dojrzałą kobietę, która w pewien sposób podsumowuje swoje życie, a dzięki pisanemu przez nią pamiętnikowi wraca do swojej przeszłości, kiedy jako młoda dziewczyna wyjechała do Wielkiej Brytanii mając w pamięci okrucieństwa wojny, których była świadkiem i ofiarą.
Z każdą stroną czytanej powieści czytelnik coraz bardziej angażuje się w losy młodej pianistki, której wojna przerwała karierę oraz zniszczyła życie rodzinne, a także zabrała szansę na miłość. Ale czy na pewno? Kim w życiu Amelii był Felicjan Nawrot, którego poznała w trakcie Powstania Warszawskiego? Czy udało im się spotkać po wojnie? Czy spełnili swoje największe marzenie?
Dużą zaletą książki jest ukazanie postaci w dwóch perspektywach starszej i młodszej, dzięki czemu czytelnik z coraz większą ciekawością może przewracać kartki powieści, żeby jak najszybciej dowiedzieć się dalszych wydarzeń w życiu bohaterki będącej na emigracji. To losy jej życia zawodowego, próby ułożenia życia rodzinnego, opis jej codziennego życia oraz walki o własne, poukładane życie oraz tęsknota za rodziną i bliskimi. W interesujący sposób autorka zabiera nas w podróż do poznania ciekawej historii życia nie tylko głównej bohaterki, ale także osób jej bliskich.
Książka jest warta polecenia każdemu kto lubi powieści dotyczące miłości, poszukiwania jej pomimo upływu lat, historii o życiu kobiet, które muszą radzić sobie zupełnie same w nowych, obcych dla nich realiach. To powieść poświęcona losom osób, które przeżyły wojnę i próbowały odnaleźć się w nowej powojennej rzeczywistości, tak jak w przypadku głównej bohaterki – na emigracji. To ciekawe spojrzenie na codzienność w jakiej przyszło jej żyć oraz przedstawienie ludzi, których spotkała na swojej drodze, a którzy w znaczący sposób mieli wpływ na jej życie. To także ukazanie losów jej rodziny, porównanie jej losów z bliskimi, którzy mieszkali w tym czasie w Polsce.
Książkę czyta się bardzo szybko, autorka zadbała, aby losy głównej bohaterki z każdą przeczytaną stroną interesowały nas coraz bardziej.
Wydawnictwo Skarpa Warszawska
Ocena recenzenta: 6/6
Monika Wnuczek-Liwoch
Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Skarpa Warszawska. Tekst jest subiektywną oceną autora, redakcja nie identyfikuje się z opiniami w nim zawartymi.
