Barceloński budynek, znany jako Casa Vicens, uznaje się za manifest oraz pierwsze dzieło katalońskiego architekta Antonio Gaudíego. Niedługo będziemy mogli podziwiać go szerzej, ponieważ został przeznaczony do roli muzeum swojego twórcy.
Wszelkie prace związane z przygotowaniem domu do nowej roli mają zostać zakończone jesienią 2017 roku. Budowla miała dominujący wpływ na architektoniczną twórczość Gaudíego, była wyrażeniem jego stylu i wyznacznikiem kierunku, który obrał. Dom Vicensa łączył z niesłychanym pietyzmem tudzież pomysłowością nurt neogotycki oraz neomauretański. Wieżyczki połączone z ceramicznymi, barwnymi płytkami, okraszone nowatorskimi wykończeniami – kwintesencja secesji przeznaczona dla barcelońskiego glazurnika i ceglarza Manuela Vicensa.
Nie było to jednak jedyne dzieło, z którego zasłynął Katalończyk, bowiem był on twórcą Świątyni Pokutnej Świętej Rodziny, znanej szerzej jako Sagrada Família – barceloński kościół utrzymany w kierunku secesji. Jednakże początkowo to nie Gaudíemu zlecono zaprojektowanie świątyni, lecz innemu architektowi, którym był Francisco de Paula del Villar. Ostatecznie w wyniku konfliktu z osobami finansującymi kościół, de Villarowi nie udało się dokończyć dzieła. To właśnie wtedy pracę dostał Gaudí, który dokończył niezwykłą budowlę, nie uwzględniając praktycznie żadnych osiągnięć swojego poprzednika. Niestety pomimo czterech dekad ciężkiej pracy architektowi nie udało się dokończyć w całości swego tworu. Antoni Gaudí zginął tragicznie w 1926 roku w wyniku wypadku, wpadając pod przejeżdżający tramwaj. W czasie wojny domowej w Hiszpanii budynek uległ zniszczeniu. Rok po upływie wojny domowej podjęto się rekonstrukcji dzieła mistrza, lecz nie została ona ukończona do dziś, choć budynek jest już w znacznie lepszym stanie, a w 2010 roku został konsekrowany przez papieża Benedykta XVI wynosząc ją do godności bazyliki mniejszej. Być może przyjdzie nam niedługo podziwiać już w całości ukończoną świątynie, bowiem koniec rekonstrukcji datowany jest mniej więcej na 2026 rok.
Fot.: Wikimedia Commons
Damian Jemioło