Zamek w Bardzie.

Utracony bezpowrotnie zamek w Bardzie zrekonstruowany przez studentów

Studenci Politechniki Wrocławskiej przygotowali interesujący projekty. Stworzyli model bryłowy średniowiecznej warowni Piastów, która uległa zniszczeniu w czasie trzęsienia ziemi w XVI w. a jej pozostałości rozebrano. To jedna z kilku koncepcji rekonstrukcji jednej z najbardziej zagadkowych budowli na Dolnym Śląsku.

Rekonstrukcja została przygotowana przez Barbarę Całko, Magdalenę Ambroszko i Michała Grzywaczewskiego z Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej.

„Z bardzkiego zamku do dzisiaj przetrwały tylko fragmenty partii fundamentowych i niewielkie pozostałości murów obronnych, a także odkopana półkolista klatka schodowa prowadząca do podpiwniczenia. Wyłącznie na ich podstawie nie sposób byłoby odtworzyć wyglądu warowni” – mówi Barbara Całko.

Całko wskazuje także, że materiałów źródłowych nie ma zbyt wiele, zatem stworzenie koncepcji bryły wymagało nie tylko ich gruntownego i krytycznego przejrzenia. Trzeba było przede wszystkim szukać kolejnych poszlak, wskazówek i podobieństw wśród innych obiektów o takim samym przeznaczeniu i chronologii. Ponadto studenci zbierali wszystkie strzępki informacji i konsultowali się z naukowcami, by w końcu zaproponować swoje założenia. Pojechali też do Barda, by wykonać własną inwentaryzację i zdjęcia. Podkreślają przy tym, że choć pozostałości zamku są niewielkie, to jednak działają na wyobraźnię, jeśli się im dobrze przyjrzy.

„Wieża obronna ma ok. 10 m średnicy zewnętrznej i niecałe trzy wewnętrznej, czyli jej mury miały w sumie mniej więcej siedem metrów grubości. To daje pewne poczucie skali tego obiektu” – tłumaczy studentka.

Studenci ocenili, że zamek składał się z wieży mieszkalnej wysokiej na około 15 m, wolnostojącego bergfriedu (czyli wieży ostatecznej obrony, o wysokości około 22 m), pięciu pomieszczeń towarzyszących i muru obwodowego z furtą wejściową. Te specyficzne cechy pozwalają zaliczyć go do tzw. sasko-heskiego typu zamków, którego popularność przypada na 2. poł. XIII i pocz. XIV w. W swojej koncepcji przyjęli, że jedynym wejściem na zamek właściwy była furta od południowowschodniej strony, przez którą można było przedostać się jedynie pieszo. Założyli także, że mury obronne zamku miały około 10 m wysokości i także były zaopatrzone w przedpiersie z krenelażem. Uznali również, że mur obwodowy zamku musiał mieć przyporę, ponieważ postawiono go na skale i to w dodatku na stromym zboczu. W swojej koncepcji umieścili ją tam, gdzie nachylenie terenu było największe.

Rekonstrukcję studenci opracowywali w czasie semestru zimowego pod opieką dr. Rolanda Mruczka z Katedry Historii Architektury, Sztuki i Techniki PWr. Więcej informacji o projekcie na stronie głównej PWr. Pierwszą koncepcję rekonstrukcji zamku w Bardzie przygotował jeszcze w latach 80. architekt prof. Ernest Niemczyk z Politechniki Wrocławskiej, który także uczestniczył w wykopaliskach. Z biegiem lat powstawały także inne wizje tego zamku, jedną z nich można nawet obejrzeć we wrocławskim Muzeum Miejskim.

Źródło: naukawpolsce.pl
Fot. Zamek w Bardzie. Widok na furtę i most. Rekonstrukcja autorstwa Barbary Całko, Magdaleny Ambroszko i Michała Grzywaczewskiego. Źródło: Politechnika Wrocławska

Maciej Polak

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*