10 listopada 1950 roku został aresztowany generał August Emil Fieldorf ps. „Nil”

Po raz pierwszy generał Fieldorf został aresztowany 7 marca 1945 roku jako Walenty Gdanicki. Nierozpoznany został wywieziony do obozu pracy na Uralu skąd powrócił, w październiku 1947 roku. Osiedlił się w Białej Podlaskiej i nie powrócił do pracy konspiracyjnej. Następnie po niedługich pobytach w Warszawie i Krakowie osiadł w Łodzi.

W lutym 1948 roku w odpowiedzi na obietnice amnestii zgłosił się do Rejonowej Komendy Uzupełnień gdzie podał swoje prawdziwe imię, nazwisko i stopień lecz na ewidencję RKU został wciągnięty jako Walenty Gdanicki. W czerwcu 1948 roku poprosił pisemnie Ministra Obrony Narodowej o uregulowanie stosunku do służby wojskowej podpisując się prawdziwym imieniem i nazwiskiem.  W październiku 1950 roku spotkał się ze swoim byłym dowódcą generałem Gustawem Paszkiewiczem od którego otrzymał pisemne potwierdzenie przebiegu służby wojskowej w czasie wojny.  10 listopada 1950 roku generał Fieldorf zaniósł dokumenty do RKU w Łodzi. Po wyjściu z budynku RKU został aresztowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa (UB) i następnie przewieziony do Warszawy gdzie został osadzony w areszcie śledczym Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego przy ulicy Koszykowej.

Generał Fieldorf został oskarżony o wydawanie rozkazów likwidowania przez Armię Krajowa partyzantów radzieckich. Mimo, że był torturowany odmówił współpracy z UB. Po sfingowanym procesie 16 kwietnia 1952 roku został skazany na karę śmierci przez powieszenie. Wyrok wykonano 24 lutego 1953 roku o godz. 15:00 w więzieniu Warszawa-Mokotów przy ulicy  Rakowieckiej. Miejsce pochówku generała Fieldorfa jest nieznane.

(Na zdjęciu: Generał August Emil Fieldorf. Źródło zdjęcia: Wikipedia).

One Comment

  1. Polityczna wydmuszka

    gdyby sie ujawnił żyłby, skoro rżnął bohatera dostał to co chciał

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*