10 października 1410 roku miała miejsce bitwa pod Koronowem

Bitwa pod Koronowem – Było to starcie w ramach Wielkiej Wojny, między siłami Zakonu Krzyżackiego, dowodzonymi przez Michała Küchmeistera, a wojskami polskimi, dowodzonymi przez Sędziwoja z Ostroroga i Piotra Niedźwiedzkiego

Z Nowej Marchii na czele około 4 tys. ludzi maszerował Küchmeister. Jagiełło wysłał przeciw niemu około 2 tys. jazdy. Oddział polski zajął Koronowo i dowiedziawszy się o nadchodzących Krzyżakach ustawił się w szyku bojowym przed miastem. Küchmeister widząc, iż warunki mu nie sprzyjają zaczął się cofać. Polacy ruszyli w pościg. Wojska krzyżackie dotarły w okolice wsi Łącko i zajęły pozycję na wzgórzu. Ścigająca je jazda obeszła wzgórze i ustawiła się od mniej stromej strony. 

Bitwa miała charakter spotkania rycerskiego. Mianowicie gdy dochodziło do starcia, walka zmieniała się w indywidualne pojedynki pomiędzy rycerstwem. Następnie dochodziło do przerwy, podczas której odpoczywano. W czasie tych przerw opatrywano rannych, wymieniano jeńców oraz częstowano się nawzajem winem i jadłem rozmawiając o dokonanych czynach.
Podczas bitwy przerwa była ogłaszana dwa razy. Dopiero w trzecim podejściu rycerz polski pokonał chorążego i zdobył sztandar krzyżacki. To spowodowało zamieszanie w szykach przeciwnika i ostatecznie zmieniło się w ucieczkę. Jazda polska nie czekając rzuciła się w pogoń.
W czasie ucieczki zginęło i dostało się do niewoli wielu krzyżaków.

Zwycięstwo nad dwukrotnie liczebniejszym przeciwnikiem, spowodowało, iż jedna z trzech armii krzyżackich przestała istnieć i zagrażać królowi Jagielle.

Fot. Grunwald – Wojciech Kossak

2 komentarze

  1. Czyli to prawda, że w pościgach ginęło więcej ludzi niż w walnej bitwie?

  2. chyba w 1410 ?

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*