11 czerwca 1937 roku w Moskwie został zamordowany marszałek Michaił Nikołajewicz Tuchaczewski

Michaił urodził się 16 lutego 1893 roku w Aleksandrowskoje koło Smoleńska. Od wczesnej młodości wykazywał miłość do wojska, jednak edukację w szkole wojskowej rozpoczął dopiero w 1911 roku w Moskiewskim Korpusie Kadetów. Po roku ukończył szkołę z I lokata i prawem wyboru kolejnej placówki. Jego wybór padł na Aleksandrowską Szkołę Oficerską w Moskwie, którą ukończył w 1914 roku otrzymując jednocześnie stopień podporucznika gwardii i prawo wyboru służby w dowolnym pułku gwardyjskim. Swoją karierę wojskowa rozpoczął w Siemionowskim Pułku Gwardii Cesarskiej w Petersburgu.W czasie I Wojny Światowej walczył w ramach Frontu Południowo-Zachodniego pod Iwangorodem. Za wybitne zasługi na froncie otrzymał Order Świętego Włodzimierza z Mieczami 4 klasy i Order Świętej Anny. Zimą 1915 roku dostał się do niemieckiej niewoli pod Łomżą (przetrzymywany był w obozie jenieckim na granicy z Holandią), z której udało mu się zbiec dopiero w sierpniu 1917 roku.Do Rosji przybył dopiero w październiku 1917 roku, gdzie zgłosił się do swojego pułku. Już w styczniu następnego roku, został zdemobilizowany i odesłany do rezerwy. W marcu tego samego roku powrócił do służby w oddziale Centralnego Komitetu Wykonawczego Rad, skąd po kilku dniach został przeniesiony do Armii Czerwonej. W czasie wojny domowej w Rosji zasłynął wielkimi zwycięstwami nad „białym” generałem Antonem Denikinem. Podczas wojny polsko-bolszewickiej był głównodowodzącym Frontu Zachodniego. Jego karierę załamało zlekceważenie przeciwnika i związana z tym klęska w bitwie warszawskiej. Po wojnie był odpowiedzialny za reformowanie armii w latach 1924-1925, a następnie mianowany wicekomisarzem do spraw wojskowych i morskich oraz szefem uzbrojenia armii. Od 1934 roku był zastępca ministra obrony ZSRR, a już rok później został mianowanym jednym z pięciu ustanowionych Marszałków Związku Radzieckiego. Pomimo rozwoju kariery NKWD zbierało na niego materiały od 1936 roku. Dzięki zebranym materiałom, został 11 maja 1937 roku pozbawiony wszystkich przywilejów i stanowisk, a 11 dni później aresztowany. Oskarżono go o szpiegostwo i nieprzychylny stosunek do komunizmu i skazano na śmierć. 11 czerwca, został wyciągnięty z celi z zastrzelony na więziennym korytarzu.

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*